تبدیل PDF به EPS

PDF و EPS ریشهٔ مشترک دارند. هر دو صفحه را با مدل تصویرسازی PostScript شرکت Adobe، یعنی مسیرها، پرکننده‌ها و فونت‌ها، توصیف می‌کنند؛ اما PDF یک سند کامل با چند صفحه، پیوند، فرم و شفافیت است، در حالی که EPS یک نقاشی PostScript تک‌صفحه‌ای است که برای قرار گرفتن داخل چیز دیگری ساخته شده. سرایند EPS شامل خطی به نام %%BoundingBox است که به برنامهٔ میزبان می‌گوید اثر دقیقاً چه مستطیلی را اشغال می‌کند؛ برای همین شکل EPS واردشده به‌جای یک صفحهٔ کامل، به اندازهٔ محتوایش بریده می‌شود.

نکتهٔ بعدی فونت‌هاست. EPS فقط وقتی قابل انتقال است که متن بدون نصب فونت‌ها نمایش داده شود؛ بنابراین فونت‌های جاسازی‌شده در PDF به EPS منتقل می‌شوند یا حروف به‌صورت دورخط ترسیم می‌شوند. بسیاری از فایل‌های EPS یک پیش‌نمایش TIFF کم‌وضوح هم دارند تا برنامه‌های صفحه‌آرایی ویندوز بتوانند بندانگشتی نشان دهند؛ برنامه‌هایی که PostScript را رندر نمی‌کنند همین پیش‌نمایش یا یک کادر خاکستری نشان می‌دهند و داده‌های برداری واقعی فقط هنگام چاپ یا خروجی گرفتن استفاده می‌شوند.

تقاضای پایدار از نشر دانشگاهی می‌آید. مقاله‌هایی که با latex و dvips ساده کامپایل می‌شوند فقط می‌توانند گرافیک EPS داشته باشند و برخی قالب‌های مجله و همایش هنوز همین مسیر را دنبال می‌کنند. پژوهشگران معمولاً نمودار را از R، MATLAB، Python یا Excel به‌صورت PDF خروجی می‌گیرند و بعد هر شکل را به‌صورت EPS جداگانه با کادری فشرده دور نمودار لازم دارند. چاپخانه‌ها و کارگاه‌های تابلو با RIPهای قدیمی‌تر، و برنامه‌های صفحه‌آرایی مانند QuarkXPress یا قالب‌های قدیمی‌تر InDesign که به جاینگهدارهای EPS پیوند دارند، بیشتر بقیه را تشکیل می‌دهند.

برای کارهای جدید، PDF تقریباً همه‌جا جای EPS را گرفته و Microsoft Office دیگر آن را نمی‌پذیرد؛ پس فقط صفحه‌هایی را تبدیل کنید که گیرنده مشخصاً می‌خواهد. وضوح را برای چاپ روی 300 DPI نگه دارید، چون بخشی از صفحه را که باید پیکسلی شود تعیین می‌کند. اگر مقصد وب‌سایت یا ویرایشگر مدرن است، تبدیل PDF به SVG همان بردارها را در قالبی نگه می‌دارد که مرورگرها نمایش می‌دهند.