تبدیل کلوین به سلسیوس

مقدارهای کلوین در مقاله‌ها، برگه‌های داده و خبرهای فضایی دیده می‌شوند و تبدیل آن‌ها به سلسیوس کمک می‌کند حسی از آن‌ها پیدا کنید. تابش زمینه کیهانی که پس‌مانده انفجار بزرگ است، 2.725 K یا همان ‎−270.4 °C است. نیتروژن مایع در حدود 77 K (تقریباً ‎−196 °C) می‌جوشد و هلیوم مایع در حدود 4.2 K (نزدیک به ‎−269 °C). میانگین دمای سطح زهره حدود 737 K یعنی نزدیک به 464 °C است؛ آن‌قدر داغ که سرب را ذوب می‌کند.

سطح مرئی خورشید دمای مؤثر 5,772 K دارد که مبدل آن را حدود 5,499 °C نشان می‌دهد. در مقدارهای به این بزرگی، اختلاف 273.15 تقریباً اهمیتی ندارد و بسیاری از نویسندگان آن را گرد می‌کنند، اما تفریق دقیق باعث می‌شود عددهای شما همخوان بمانند.

لامپ‌ها، نمایشگرها و تعادل رنگ سفید دوربین‌ها برای دمای رنگ از کلوین استفاده می‌کنند: 2,700 K سفید گرم، 4,000 K خنثی و 5,000 تا 6,500 K نور روز است. این عدد رنگی را توصیف می‌کند که یک جسم درخشان ایده‌آل در آن دما دارد، نه میزان داغ بودن لامپ را. تبدیل یک LED با 2,700 K به 2,427 °C از نظر محاسباتی درست اما از نظر فیزیکی بی‌معناست، چون لامپ در دمایی بسیار کمتر از 100 °C کار می‌کند.

دمای رنگ کمتر، گرم‌تر و قرمزتر دیده می‌شود که برخلاف حس گرما است؛ پس بهتر است این عددها را برچسب رنگ در نظر بگیرید.

هر مقداری کمتر از 273.15 K در سلسیوس زیر نقطه انجماد است و هر مقداری کمتر از 373.15 K زیر نقطه جوش آب در فشار سطح دریا قرار دارد. اختلاف در کلوین با همان اختلاف در سلسیوس برابر است: ماده‌ای که 15 K گرم شود، 15 °C گرم شده است.

برای جهت معکوس، تبدیل سلسیوس به کلوین اختلاف را دوباره اضافه می‌کند. برای فارنهایت ابتدا همین‌جا تبدیل کنید و سپس از تبدیل سلسیوس به فارنهایت استفاده کنید.