تبدیل مایل بر ساعت به کیلومتر بر ساعت

ایالات متحده و بریتانیا بزرگ‌ترین کاربران واحد مایل بر ساعت هستند و چند کشور و قلمرو کوچک‌تر هم از آن استفاده می‌کنند. در بریتانیا، وقتی بیشتر اندازه‌گیری‌های دیگر متریک شدند، تابلوهای جاده‌ای همچنان با mph ماندند؛ بنابراین سقف سرعت 70 mph در بزرگراه برابر 112.7 km/h است، سقف 60 mph در جاده‌های یک‌خطه 96.6 km/h، سقف 30 mph در مناطق مسکونی 48.3 km/h و محدوده‌های روبه‌گسترش 20 mph برابر 32.2 km/h. بزرگراه‌های بین‌ایالتی آمریکا معمولاً بین 65 تا 80 mph، یعنی 105 تا 129 km/h هستند و سقف قدیمی سراسری 55 mph برابر 88.5 km/h بود.

رانندگانی از کشورهای متریک که در آمریکا یا بریتانیا رانندگی می‌کنند، برخلاف بیشتر مسافران، به تبدیل در جهت معکوس نیاز دارند و شرکت‌های اجارهٔ خودرو در آنجا به‌ندرت سرعت‌سنج با km/h نصب می‌کنند.

مجله‌های خودرو در آمریکا زمان 0 تا 60 mph را اعلام می‌کنند، اما مجله‌های اروپایی زمان 0 تا 100 km/h را. این دو یک آزمون نیستند: 100 km/h برابر 62.1 mph است، پس زمان 0 تا 100 برای یک خودرو کمی بیشتر از زمان 0 تا 60 است. سرعت‌های ورزشی هم همین‌طورند: توپ 100 mph در بیسبال برابر 160.9 km/h است و سرویس تنیس با 130 mph برابر 209 km/h.

گزارش‌های هواشناسی آمریکا سرعت باد را با mph اعلام می‌کنند. طوفان دریایی رده ۱ از بادهای پایدار 74 mph، یعنی 119 km/h شروع می‌شود و وزش 40 mph برابر 64 km/h است.

برای تخمین ذهنی، 60% به عدد اضافه کنید: 50 mph به‌علاوهٔ 30 می‌شود 80 km/h، در مقابل مقدار دقیق 80.5. جفت‌های فیبوناچی مثل 5 و 8، 8 و 13، 13 و 21 هم کار می‌کنند، چون نسبتشان نزدیک به 1.6 است. اشتباه رایج تقسیم کردن به‌جای ضرب کردن است که عددی کوچک‌تر می‌دهد؛ مقدار km/h همیشه از mph بزرگ‌تر است.

برای جهت معکوس km/h به mph را ببینید. سرعت در دریانوردی و هوانوردی از گره به mph استفاده می‌کند.