ساعت نیویورک

تا سال 1883 هر شهر آمریکا زمان خورشیدی خودش را داشت و ساعت‌های نیویورک حدود 12 دقیقه از ساعت‌های بوستون عقب بود. در 18 نوامبر 1883 راه‌آهن‌ها به چهار منطقهٔ زمانی استاندارد روی آوردند؛ نیویورکی‌ها این روز را «روز دو ظهر» نامیدند، چون ساعت‌های شهر در میانهٔ روز حدود چهار دقیقه عقب کشیده شد تا با نصف‌النهار 75 هماهنگ شود. کنگره تنها با قانون زمان استاندارد در سال 1918 این منطقه‌ها را قانونی کرد و همان قانون برای نخستین بار ساعت تابستانی را هم معرفی کرد.

تقویم کنونی ساعت تابستانی به قانون سیاست انرژی 2005 برمی‌گردد. از سال 2007 ساعت‌ها در دومین یکشنبهٔ مارس ساعت 2:00 بامداد یک ساعت جلو می‌روند و در اولین یکشنبهٔ نوامبر ساعت 2:00 بامداد یک ساعت عقب برمی‌گردند؛ دورهٔ تابستانی‌ای که از اروپا طولانی‌تر است. در سال 2026 این تغییرها در 8 مارس و 1 نوامبر رخ می‌دهند.

بورس نیویورک (NYSE) و نزدک از 9:30 صبح تا 4:00 بعدازظهر به وقت شرقی معامله می‌کنند و بیشتر ادارات تقریباً از 9:00 تا 5:00 کار می‌کنند. لندن معمولاً پنج ساعت جلوتر است؛ پس زنگ افتتاحیه آنجا ساعت 2:30 بعدازظهر است و تماس ساعت 9:00 صبح نیویورک ساعت 2:00 بعدازظهر به لندن می‌رسد. حدود سه هفته در مارس و یک هفته در اواخر اکتبر این اختلاف به چهار ساعت کاهش می‌یابد، چون آمریکا و بریتانیا ساعت را در یکشنبه‌های متفاوتی تغییر می‌دهند؛ جدول EST به GMT این هفته‌ها را پوشش می‌دهد.

توکیو در تابستان آمریکا 13 ساعت و در زمستان 14 ساعت جلوتر است. بنابراین تماس ساعت 7:00 عصر از نیویورک ساعت 8:00 یا 9:00 صبح روز بعد در توکیو می‌افتد، که بازهٔ معمول جلسه‌های فراپاسیفیکی است. لس‌آنجلس در تمام سال سه ساعت عقب‌تر است، پس همکاران ساحل غربی تازه کارشان را شروع می‌کنند که منهتن وقت ناهار دارد.

در حدود 40.7 درجهٔ شمالی، طول روز در نیویورک تغییرات متوسطی دارد. نزدیک انقلاب تابستانی (ژوئن) خورشید حدود 5:25 صبح طلوع و حدود 8:30 شب غروب می‌کند، یعنی کمی بیش از 15 ساعت روشنایی. در دسامبر طلوع از 7:15 صبح می‌گذرد و غروب حدود 4:30 بعدازظهر است و نزدیک 9 ساعت و 15 دقیقه روشنایی می‌ماند. زودترین غروب سال در اوایل دسامبر است، نه در خود انقلاب زمستانی؛ اثری کوچک از مدار کج و بیضوی زمین.