افزایش حجم PDF

فرم بارگذاری نمی‌تواند سند شما را ببیند؛ فقط می‌تواند آن را اندازه بگیرد. تعداد بایت تنها ویژگی‌ای است که فوراً بررسی می‌شود، برای همین فرم‌هایی که هزاران اسکن دریافت می‌کنند از یک حداقل حجم برای شناسایی خطاهای واضح استفاده می‌کنند: صفحهٔ خالی که اشتباهی ذخیره شده، اسکنی که روشنایی‌اش تا سفید کامل بالا رفته، فایلی که آپلودش نیمه‌کاره ماند، یا تصویر بندانگشتی که به‌جای تصویر کامل فرستاده شده.

این خطاها واقعی‌اند، اما فایل‌های خوبِ کم‌حجم هم واقعی‌اند. یک PDF تک‌صفحه‌ای که از واژه‌پرداز خروجی گرفته شده فقط متن و چند زیرمجموعهٔ فونت دارد و برنامهٔ اسکن موبایل که صفحه‌ها را سیاه‌وسفید ذخیره می‌کند آن‌ها را بسیار فشرده می‌کند. هر دو می‌توانند واضح باشند و باز هم زیر حداقل 50 یا 100 KB بمانند. برای فرم، این فایل‌ها با صفحهٔ خالی فرقی ندارند.

افزودن صفحه راهی است که مردم اول امتحان می‌کنند و کمتر کارساز است. صفحهٔ خالی تقریباً وزنی ندارد و صفحه‌ای با عکس سندی را که بررسی‌کننده می‌خواند تغییر می‌دهد، چیزی که برخی فرم‌ها با درخواست فایل تک‌صفحه‌ای صراحتاً ممنوع کرده‌اند. اگر فرم صفحهٔ اضافه را می‌پذیرد، می‌توانید با ادغام PDF صفحه‌ای اضافه کنید، اما پدینگ بدون تغییر دادن چیزی به همان حجم می‌رسد.

وقتی حجم به‌خاطر ضعیف بودن اسکن کم است، اسکن دوباره کار درستی است. برنامهٔ موبایل در حالت سیاه‌وسفید یا اسکنر روی 150 dpi فایل‌های کوچکی می‌سازد که ممکن است خواندنشان هم سخت باشد. اسکن صفحهٔ A4 با 200 dpi اندازهٔ 1654 × 2339 پیکسل و با 300 dpi اندازهٔ 2480 × 3508 می‌دهد که بیشتر صفحه‌ها را طبیعتاً از حداقل‌های رایج عبور می‌دهد. کیفیت تصویر بالاتر گزینهٔ میانی است: صفحه‌های موجود را بدون اسکنر با 150 تا 600 dpi دوباره می‌سازد، با لبه‌های واضح‌تر اما بدون جزئیات تازه. برای اسکن بهتر از ابتدا، نحوهٔ اسکن اسناد به PDF را بخوانید.