مشخصات عکس ویزای آمریکا: 600 × 600 px، 240 KB، فقط JPEG

وزارت امور خارجه آمریکا یک مجموعه قوانین برای تصویر دیجیتال منتشر کرده و آن را در چند سامانه به کار می‌برد. شناخته‌شده‌ترین آن‌ها DS-160 است؛ فرم آنلاین درخواست ویزای غیرمهاجرتی که گردشگران، دانشجویان، بازدیدکنندگان تبادلی و کارگران موقت در Consular Electronic Application Center پر می‌کنند. مرحلهٔ عکس نزدیک پایان فرم است و فایلی که بارگذاری می‌کنید روی صفحهٔ تأییدیه چاپ می‌شود که به کنسولگری می‌برید. اگر بارگذاری رد شود، نمی‌توانید فرم را امضا و ارسال کنید، مگر اینکه فایل را اصلاح کنید یا، در صورتی که فرم این امکان را بدهد، ادامه دهید و عکس چاپی همراه ببرید.

قرعه‌کشی ویزای تنوع همان قواعد ترکیب‌بندی را دارد اما دربارهٔ خود فایل سخت‌گیرترین است: راهنمای ثبت‌نام در dvprogram.state.gov دقیقاً 600 × 600 px و حداکثر 240 KB می‌خواهد و عکسی که قواعد را رعایت نکند، به‌جای فرصت تلاش دوباره، ثبت‌نام را باطل می‌کند. متقاضیان ویزای مهاجرتی که DS-260 را پر می‌کنند معمولاً در مصاحبه دو چاپ یکسان 2 × 2 in با همان قواعد اندازهٔ سر و پس‌زمینه می‌خواهند و برخی کنسولگری‌ها نسخهٔ دیجیتال را هم درخواست می‌کنند.

تمدید آنلاین پاسپورت همان شکل مربع و قواعد ترکیب‌بندی را دارد، اما صفحهٔ بارگذاری آن بازهٔ حجم مخصوص خودش را تعیین می‌کند؛ پس پیش از فشرده‌سازی آن صفحه را بخوانید. درخواست کاغذی پاسپورت با DS-11 یا DS-82 چاپ می‌خواهد، نه فایل؛ صفحهٔ الزامات عکس پاسپورت آمریکا چاپ 2 × 2 in و اندازهٔ سر بر حسب اینچ را توضیح می‌دهد. برای قوانین کشورهای دیگر، مقایسهٔ الزامات عکس پاسپورت به تفکیک کشور آن‌ها را کنار هم آورده است.

از شکل شروع کنید. تصویر باید مربع باشد، یعنی عرض برابر ارتفاع، و هر ضلع بین 600 تا 1200 px باشد. فایل 600 × 601 px رد می‌شود و نسخهٔ اصلی 1500 × 1500 px مستقیم از دوربین هم همین‌طور. کف 600 px بی‌دلیل نیست: چاپ 2 × 2 in با 300 DPI دقیقاً 600 × 600 px است، پس کمترین عکس دیجیتال همان جزئیاتی را دارد که کمترین کیفیت چاپی.

فایل باید JPEG باشد، با 24 بیت در هر پیکسل، رنگی و در فضای رنگی sRGB. عکس‌های سیاه‌وسفید، JPEG خاکستری، PNG، HEIC، WebP و TIFF همگی رد می‌شوند، حتی اگر روی صفحه خوب به نظر برسند. سقف 240 KB بیشتر از همه مردم را گرفتار می‌کند، چون گوشی امروزی یک عکس را در 2 تا 5 MB ذخیره می‌کند. کوچک‌کردن ابعاد به 600 × 600 معمولاً حجم JPEG را به حدود 60 تا 200 KB می‌رساند، اما فشرده‌سازی شدید برای رفتن زیر سقف می‌تواند دانه‌دانه‌شدن اطراف مو و فک ایجاد کند که در راهنما هم از دلایل رد شدن آمده است.

عکس باید در شش ماه اخیر گرفته شده باشد و ظاهر فعلی شما را نشان دهد. یعنی پس از گذاشتن ریش، تغییر وزن زیاد یا جراحی صورت، حتی اگر عکس قبلی تازه باشد، باید عکس جدید بگیرید. تصویر را روتوش یا فیلتر نکنید و زیباسازی نکنید: صاف‌کردن پوست، تاری پس‌زمینه در حالت پرتره و فیلترهای رنگی همگی می‌توانند دستکاری به حساب بیایند. برش و تغییر اندازهٔ ساده اشکالی ندارد.

درون مربع، سر از زیر چانه تا بالای مو اندازه‌گیری می‌شود. باید بین 50% تا 69% ارتفاع تصویر را پر کند که در عکس 600 px برابر 300 تا 414 px است. چشم‌ها هم بازهٔ خودشان را دارند: از لبهٔ پایین عکس، خط چشم باید بین 56% و 69% ارتفاع باشد، یعنی در فایل 600 px تقریباً 336 تا 414 px بالاتر. سلفی با دست دراز معمولاً در قاعدهٔ اول رد می‌شود چون سر بزرگ است، و عکس تمام‌قد که بریده شود به‌خاطر سر کوچک و چهرهٔ مبهم و کم‌جزئیات رد می‌شود.

پس‌زمینه باید ساده، سفید یا سفید مایل به کرم باشد، بدون طرح، سایه یا شیء پشت سر. مستقیم به دوربین نگاه کنید و هر دو چشم باز باشد؛ حالت خنثی یا لبخند طبیعی پذیرفته می‌شود. عینک از 1 نوامبر 2016 مجاز نیست، مگر اینکه پزشک گواهی امضا کند که به دلایل پزشکی نمی‌توانید آن را بردارید. لباس فرم هم ممنوع است، مگر پوشش مذهبی که روزانه استفاده می‌شود، و لباس استتار، هدفون و هندزفری بی‌سیم نیز ممنوع است. کلاه و پوشش سر فقط به دلیل مذهبی یا پزشکی مجاز است و نباید سایه بیندازد یا صورت را از زیر چانه تا بالای پیشانی بپوشاند.

نور بیش از آنچه فکر می‌کنید باعث رد شدن می‌شود. رو به پنجره یا یک چراغ ملایم بایستید، حدود یک متر با دیوار فاصله بگیرید تا سایه‌تان بیرون کادر بیفتد، و از کسی بخواهید از فاصلهٔ حدود 1.2 m و هم‌سطح چشم عکس بگیرد. اگر دربارهٔ لباس تصمیم می‌گیرید، مطلب چه بپوشیم برای عکس پاسپورت رنگ‌هایی را معرفی می‌کند که روی پس‌زمینهٔ سفید دیده می‌شوند.

روند در هر دستگاهی یکی است: عکس بگیرید، دور سر به شکل مربع برش بزنید، اندازه را بین 600 تا 1200 px تنظیم کنید، با قالب JPEG ذخیره کنید و حجم فایل را بررسی کنید. ترتیب مهم است. اول برش بزنید تا نسبت سر درست شود، بعد اندازه را تغییر دهید، بعد فشرده کنید، چون هر بار فشرده‌سازی پس از اندازهٔ نهایی از جزئیات کم می‌کند. آیفون به‌طور پیش‌فرض عکس‌ها را HEIC ذخیره می‌کند؛ پس آن‌ها را با تبدیل HEIC به JPG تبدیل کنید یا پیش از عکس‌برداری در تنظیمات دوربین Most Compatible را انتخاب کنید.

صفحهٔ تغییر سایز عکس به 600x600 برش و تغییر اندازه را یک‌جا انجام می‌دهد: عرض و ارتفاع روی 600 px تنظیم می‌شوند، جای‌گیری روی Crop to fill و موقعیت برش روی Smart است تا چهره وسط بماند. محدود کردن حجم فایل را تیک بزنید، 240 KB را وارد کنید و تغییر اندازه را بزنید. اگر می‌خواهید اندازهٔ سر برایتان سنجیده شود، ساخت عکس پرسنلی مشخصات آمریکا را در کشور و نوع مدرک دارد، با راهنمای اندازهٔ سر بازهٔ مجاز را نشان می‌دهد و با پس‌زمینه می‌تواند دیوار پشت شما را سفید کند.

DS-160 همان لحظهٔ بارگذاری یک بررسی خودکار اجرا می‌کند. نوع فایل، ابعاد پیکسلی و حجم KB را می‌خواند، سپس سعی می‌کند چهره را پیدا کند و جایگاهش را بسنجد. وقتی بررسی رد می‌شود، پیام فقط دلیل کلی مثل حجم، نوع فایل یا موقعیت چهره را می‌گوید، نه عددی که دقیقاً مشکل داشته است. صفحهٔ عکس ویزا در travel.state.gov هم به ابزار عکس خود وزارت امور خارجه پیوند می‌دهد که تصویر بارگذاری‌شده را به مربع لازم برش می‌دهد و با اندازهٔ مجاز ذخیره می‌کند؛ این ابزار نور، سایه یا حالت چهره را ارزیابی نمی‌کند، پس فایل برش‌خورده هم ممکن است بعداً رد شود.

قبول شدن در بررسی بارگذاری، تضمین پذیرش نیست. مأمور کنسولی عکس را دوباره بررسی می‌کند و عکسی که با سایه یا پس‌زمینهٔ رنگی رد شده باشد هنوز می‌تواند در مصاحبه رد شود و از شما چاپ جدید بخواهند. فهرست زیر پیام‌های رایج را با راه‌حل مؤثر آن‌ها تطبیق می‌دهد.

بسیاری از کنسولگری‌ها از متقاضیان DS-160 می‌خواهند یک عکس چاپی را به مصاحبه ببرند، به‌ویژه وقتی بارگذاری ناموفق بوده یا تا روز مصاحبه بیش از شش ماه از عکس گذشته است. این عکس چاپی از مشخصات چاپ پاسپورت پیروی می‌کند: 2 × 2 اینچ (51 × 51 میلی‌متر)، رنگی، روی کاغذ عکس مات یا براق، با ارتفاع سر از 1 تا 1 3/8 اینچ (25 تا 35 میلی‌متر). در ساخت عکس پرسنلی می‌توانید چیدمان چاپ را روی برگه 4 × 6 اینچ بگذارید و تعداد نسخه و خطوط برش را تنظیم کنید؛ این برگه را هر کیوسک داروخانه چاپ می‌کند.

این دو مشخصات یک تصویر را از دو سو توصیف می‌کنند. قاعدهٔ چاپ با اینچ و میلی‌متر است و قاعدهٔ دیجیتال با پیکسل و درصد، و با هم هماهنگ‌اند: 1 تا 1 3/8 اینچ سر روی مربع 2 اینچی یعنی 50% تا 69% ارتفاع. قاعدهٔ دیجیتال چیزهایی اضافه می‌کند که کاغذ هرگز نیاز ندارد، مانند فرمت JPEG، رنگ 24 بیتی sRGB و سقف 240 KB؛ قاعدهٔ چاپ هم کیفیت کاغذ و ممنوعیت سوراخ، تا خوردگی و لکهٔ جوهر را اضافه می‌کند.

اگر فقط یک عکس چاپی حرفه‌ای دارید، به‌جای گرفتن عکس تازه می‌توانید آن را اسکن کنید. وزارت امور خارجه می‌خواهد عکس اسکن‌شده علاوه بر قواعد دیجیتال، 2 × 2 اینچ باشد و با 300 پیکسل بر اینچ اسکن شود که دقیقاً 600 × 600 px می‌دهد. شیشهٔ اسکنر را تمیز کنید، عکس را صاف بگذارید و به‌صورت JPEG خروجی بگیرید. از عکس چاپی با موبایل و زاویه‌دار عکس نگیرید؛ اعوجاج پرسپکتیو، انعکاس نور و بافت کاغذ معمولاً بررسی چهره را رد می‌کند.

DV Lottery از قواعد عکس وزارت امور خارجه پیروی می‌کند، اما آن‌ها را هنگام ثبت‌نام و بدون فرصت دوم اعمال می‌کند. هر فرد نام‌برده‌شده در ثبت‌نام، از جمله همسر و هر فرزند واجد شرایط، عکس جداگانه لازم دارد و عکس گروهی یا خانوادگی پذیرفته نمی‌شود. فایل باید 600 × 600 px و حداکثر 240 KB باشد. نوزادان هم عکس جداگانه لازم دارند، خوابیده روی ملحفهٔ سفید ساده و بدون دست در کادر.

قاعده‌ای که بسیاری از آن غافل‌اند استفادهٔ مجدد است. راهنمای DV می‌گوید عکسی که با ثبت‌نام سال قبل ارسال شده پذیرفته نیست و ثبت‌نام با آن رد می‌شود. حتی اگر ظاهرتان تغییر نکرده، برای هر دورهٔ ثبت‌نام سالانه عکس تازه بگیرید و نسخهٔ تاریخ‌دار اصلی را نگه دارید تا بتوانید زمان گرفتن آن را نشان دهید.