ذخیره استوری و هایلایت اینستاگرام به‌صورت JPG یا MP4

استوری از لحظهٔ انتشار به مدت 24 ساعت برای دنبال‌کنندگان شما قابل مشاهده است. بعد از آن از نوار استوری‌ها بالای فید و از حلقهٔ پروفایل شما ناپدید می‌شود، اما لزوماً حذف نمی‌شود. اینستاگرام یک آرشیو استوری دارد؛ فهرستی خصوصی که فقط خودتان می‌بینید، و تنظیمی که آن را پر می‌کند برای حساب‌های جدید به‌صورت پیش‌فرض روشن است. هر استوری که منتشر می‌کنید همراه با استیکرها، متن‌ها و نقاشی‌هایی که اضافه کرده‌اید خودکار در آن کپی می‌شود و تا زمانی که خودتان پاکش نکنید همان‌جا می‌ماند.

هایلایت‌ها نسخهٔ دائمی هستند. هایلایت مجموعه‌ای نام‌دار است که به‌صورت ردیفی از دایره‌ها زیر بیوگرافی شما قرار می‌گیرد و می‌توانید آن را از هر استوری، چه فعال و چه آرشیوشده، بسازید. افزودن استوری به هایلایت نسخهٔ جدیدی با تنظیمات تازه نمی‌سازد؛ فقط آن استوری را تا وقتی هایلایت وجود دارد روی پروفایل شما عمومی نگه می‌دارد. حذف استوری از هایلایت آن را فقط به آرشیو برمی‌گرداند و حذف هایلایت اصلاً به آرشیو دست نمی‌زند.

این موضوع برای ذخیره‌سازی اهمیت دارد، چون آرشیو شبکهٔ اطمینان شماست. اگر همان روز استوری را ذخیره نکرده باشید، هفته‌ها بعد هم می‌توانید آرشیو را باز کنید و از آن‌جا ذخیره‌اش کنید. اگر هنگام انتشار تنظیم آرشیو خاموش بوده باشد، استوری بعد از 24 ساعت از بین می‌رود، مگر این‌که در یک هایلایت قرار گرفته باشد. همین حالا یک بار تنظیم را بررسی کنید، پیش از آن‌که به آن نیاز پیدا کنید.

از تنظیمات شروع کنید. در برنامهٔ اینستاگرام پروفایل‌تان را باز کنید، روی منو بزنید، به تنظیمات و فعالیت و سپس بایگانی و دانلود بروید. دو کلید آن‌جا هست: ذخیره استوری در آرشیو که نسخهٔ خصوصی بالا را نگه می‌دارد، و کلید دوم که هر استوری را خودکار روی گوشی‌تان می‌نویسد و در آیفون ذخیره استوری در کتابخانه عکس و در اندروید ذخیره استوری در گالری نام دارد. روشن کردن کلید دوم ساده‌ترین راه برای داشتن فایل‌هاست، چون لازم نیست یادتان بماند چیزی را ذخیره کنید.

برای استوری‌ای که هنوز فعال است، آن را باز کنید، در گوشهٔ پایین روی بیشتر (سه نقطه) بزنید و ذخیره را انتخاب کنید. بسته به نسخهٔ برنامه، بین ذخیرهٔ تک عکس یا ویدیو و ذخیرهٔ کل استوری به‌صورت یک ویدیو انتخاب می‌کنید. برای استوری آرشیوشده، آرشیو را از منوی پروفایل باز کنید، روی استوری بزنید و از همان منوی بیشتر استفاده کنید. هایلایت‌ها هم همین‌طورند: هایلایت را از پروفایل باز کنید، به قاب موردنظر بروید و از بیشتر ذخیره‌اش کنید.

اگر همه‌چیز را یک‌جا می‌خواهید، مثلاً پیش از بستن حساب، از خروجی گرفتن داده در Accounts Center در بخش اطلاعات و مجوزهای شما و دانلود اطلاعات شما استفاده کنید. خروجی به‌صورت یک ZIP می‌رسد که استوری‌های شما را به‌شکل فایل‌های رسانه‌ای جدا دارد. آماده شدن فایل ممکن است از چند دقیقه تا چند روز طول بکشد و لینک دانلود پس از چند روز منقضی می‌شود. مراحل زیر حالت روزمره، یعنی ذخیرهٔ یک استوری یا چند قاب از هایلایت، را پوشش می‌دهند.

استوری‌ای که حساب دیگری منتشر کرده متعلق به همان شخص است و برنامهٔ اینستاگرام عمداً دکمهٔ ذخیره برایش نمی‌گذارد. پیش از نگه داشتن نسخه، اجازه بگیرید. یک پیام مستقیم کوتاه معمولاً کافی است و سازندگان محتوا، مشتری‌ها و دوستان وقتی بدانند فایل برای چه کاری است اغلب موافقت می‌کنند. فقط برای همان هدف ذخیره کنید، هنگام بازنشر حساب را ذکر کنید و اگر خواستند نسخه را پاک کنید. این راهنما اصلاً حساب‌های خصوصی را پوشش نمی‌دهد: اگر بدون تأیید به‌عنوان دنبال‌کننده نمی‌توانید پروفایلی را ببینید، دانلود استوری‌هایش حق شما نیست.

وقتی اجازه دارید و حساب عمومی است، یک ابزار مرورگر زحمت ضبط صفحه را کم می‌کند. دانلودر استوری اینستاگرام در سایت خواهر ما یک دانلودر رایگان مبتنی بر مرورگر است: نام کاربری عمومی را وارد می‌کنید، استوری را برمی‌گزینید و JPG یا MP4 را ذخیره می‌کنید. صفحه‌ای جدا هم ذخیرهٔ هایلایت‌های اینستاگرام را به همین شکل قاب‌به‌قاب انجام می‌دهد.

اگر در استوری کسی تگ شده‌اید، راه رسمی حتی ساده‌تر است. اینستاگرام برایتان اعلان می‌فرستد و از آن می‌توانید با افزودن به استوری شما استوری او را به استوری خودتان اضافه کنید که نام او را خودکار روی آن نگه می‌دارد. این کار لحظه را بدون ساختن هیچ فایلی به اشتراک می‌گذارد، که معمولاً مورد دلخواه برندها و دوستان هم هست.

استوری عکس به‌صورت JPG با ابعاد 1080 × 1920 px و در کل قاب 9:16 ذخیره می‌شود، فارغ از اندازهٔ عکسی که انتخاب کرده بودید. متن، استیکرها، استیکرهای GIF که روی قاب فعلی‌شان ثابت شده‌اند و رنگ پس‌زمینه‌ای که اینستاگرام دور تصویرتان گذاشته، همه در همان یک تصویر یکپارچه می‌شوند. استوری ویدیویی به‌صورت MP4 برمی‌گردد؛ قاب 9:16 است اما ابعاد پیکسلی می‌تواند کمتر از 1080 × 1920 و اغلب 720 × 1280 باشد، چون اینستاگرام بسیاری از کلیپ‌های استوری را با وضوح پایین‌تر نگه می‌دارد. هر کلیپ تا 60 ثانیه است.

عکس فید فایل دیگری است. اینستاگرام تصاویر فید را تا عرض 1080 px و با همان شکلی که منتشر کرده‌اید، از افقی 1.91:1 تا عمودی 4:5، نگه می‌دارد؛ پس بلندترین عکس فید 1080 × 1350 px است، بدون حاشیه و استیکر. اگر با اجازه به نسخهٔ تمیز یک تصویر فید نیاز دارید، همان سایت خواهر صفحه‌ای برای دانلود عکس اینستاگرام به‌صورت JPG دارد. جدول فایل‌هایی را که به دست می‌آورید مقایسه می‌کند.

هر استوری که منتشر می‌کنید پیش از دیده شدن توسط دیگران دوباره توسط اینستاگرام فشرده می‌شود. برنامه عکس را متناسب با قاب 9:16 تغییر مقیاس می‌دهد، با سطح کیفیتی که خودش انتخاب می‌کند دوباره به JPG کدگذاری می‌کند و با ویدیو هم با نرخ بیت متوسط همین کار را می‌کند. وقتی استوری را ذخیره می‌کنید، همان نسخهٔ دوباره‌فشرده را می‌گیرید، نه فایل اصلی را. روی صفحهٔ گوشی تفاوت کم است، اما اگر زوم کنید یا چاپ بگیرید جزئیات ریز محو، نوارنوار شدن آسمان و لبه‌های مربعی دور متن را می‌بینید.

این افت دائمی است. بزرگ کردن قاب ویدیوی 720 × 1280 به 1080 × 1920 آنچه را دور ریخته شده برنمی‌گرداند، و ذخیرهٔ مکرر همان استوری آن را بدتر نمی‌کند، چون هر بار همان فایل ذخیره‌شده را دانلود می‌کنید. چیزی که بدترش می‌کند چرخهٔ ذخیره، ویرایش و بازنشر است: هر دور عبور از اینستاگرام یک لایهٔ فشرده‌سازی دیگر اضافه می‌کند و برای همین استوری‌ای که چند بار بازنشر شده به‌وضوح کدرتر از اولی به نظر می‌رسد.

قاعدهٔ عملی ساده است. اگر هنوز عکس یا ویدیوی اصلی را در گالری دارید، برای هر کار مهمی مثل چاپ، صفحهٔ نمونه‌کار یا ویرایش دوباره از آن استفاده کنید. استوری ذخیره‌شده را فقط وقتی به کار ببرید که استیکرها و متن اصل کار هستند یا فایل اصلی را ندارید. برای نمونه‌کار، یک راه میانه این است که استوری ذخیره‌شده را به‌عنوان سند ظاهر آن روز نشان دهید و نسخهٔ اصلی تمیز را کنارش بگذارید تا بیننده هم پست نهایی و هم عکاسی پشت آن را ببیند.

اگر فایل از قبل ۱۰۸۰ × ۱۹۲۰ باشد، اشتراک‌گذاری دوبارهٔ استوری ذخیره‌شده ساده است، چون اینستاگرام چیزی را تغییر نمی‌دهد. مشکل از بقیهٔ حالت‌ها شروع می‌شود: اسکرین‌شات افقی، عکس ۴:۵ فید یا فریمی که از یک هایلایت ذخیره شده و کسی آن را برش داده است. اینستاگرام یا آن را بزرگ می‌کند تا صفحه پر شود و کناره‌ها بریده می‌شوند، یا وسط صفحه روی یک گرادیان رنگی برگرفته از تصویر قرار می‌دهد. هیچ‌کدام در کنترل شما نیست، و برش بزرگ‌نمایی‌شده دلیل معمول نصف شدن چهره‌ها و کپشن‌هاست.

پیش از بارگذاری، شکل تصویر را درست کنید. در ابزار اندازهٔ پست اینستاگرام عدد 1920 را در ارتفاع بنویسید تا قاب از پست فید به استوری تبدیل شود، یا زیر تغییر اندازه بر اساس گزینهٔ نسبت تصویر 9:16 را انتخاب کنید. اگر سوژه وسط تصویر است، جای‌گیری را روی Crop to fill بگذارید و موقعیت برش را روی Smart نگه دارید تا سوژه در کادر بماند. اگر کل تصویر باید دیده شود، تغییر اندازهٔ عکس عمومی می‌تواند جای‌گیری را روی حاشیه رنگی بگذارد و فضای خالی را با رنگ حاشیهٔ پرکننده دلخواه شما پر کند تا نوارها حساب‌شده به نظر برسند، نه اتفاقی.

بعد به ناحیهٔ امن توجه کنید. اینستاگرام نام پروفایل و نوار پیشرفت را در حدود ۲۵۰ px بالای قاب نشان می‌دهد و کادر پاسخ و دکمه‌ها را در حدود ۲۵۰ px پایین. هر چیزی که باید خوانده شود باید در بخش میانی ۱۰۸۰ × ۱۴۲۰ px باشد. بقیه در فهرست زیر آمده است و راهنمای اندازهٔ پست و استوری اینستاگرام همهٔ قالب‌های دیگر را فهرست کرده است.

استوری‌های ذخیره‌شده سریع زیاد می‌شوند. یک کمپین دو‌هفته‌ای می‌تواند ۳۰ یا ۴۰ فریم باشد و گزارش مشتری یا PDF نمونه‌کار به هیچ‌کدام در ۱۰۸۰ × ۱۹۲۰ و با کیفیت کامل JPG نیاز ندارد. تصاویر بزرگ ارسال PDF با ایمیل و ورق زدن آن را کند می‌کنند و بسیاری از فرم‌های درخواست شغل و جایزه حجم هر تصویر را به چند صد KB محدود می‌کنند. کاهش هم‌زمان ابعاد و حجم کل مجموعه فقط چند دقیقه طول می‌کشد.

اول اندازه را مشخص کنید. برای گزارشی که در هر صفحه سه یا چهار استوری کنار هم دارد، ۵۴۰ × ۹۶۰ px کافی است و تغییر اندازهٔ عکس آن را انجام می‌دهد: 540 را در عرض بنویسید و ارتفاع را روی 0 بگذارید تا نسبت همهٔ فریم‌ها حفظ شود. برای رسیدن به سقف حجم هم، فایل‌ها را از کاهش حجم عکس رد کنید: زیر فشرده‌سازی بر اساس گزینهٔ حجم هدف را نگه دارید، حد مجاز را به KB بنویسید و فشرده‌سازی را بزنید. هر دسته تا ۲۰ تصویر و هر تصویر تا ۹۵ MB می‌پذیرد و هر فایل ۳۰ دقیقه پس از پردازش از سرور حذف می‌شود.

فایل‌های اصلی را در پوشه‌ای جدا نگه دارید و نسخه‌های کوچک را برچسب بزنید، مثلاً با نام کمپین و تاریخ، تا هرگز نسخهٔ کم‌کیفیت را اشتباهی برای مشتری نفرستید. اگر هدف KB سخت‌گیرانه است، مثلاً ۱۰۰ KB برای هر تصویر، راهنمای کاهش حجم عکس به KB توضیح می‌دهد کدام سطح کیفیت متن استوری را خوانا نگه می‌دارد.