سایز پست و استوری اینستاگرام در 2025: همه ابعاد به پیکسل

اینستاگرام عکس‌های فید را در هر شکلی بین 1.91:1 (عریض) و 4:5 (بلند) می‌پذیرد و آن‌ها را با عرض حداکثر 1080 px ذخیره می‌کند. این سه اندازهٔ کاربردی را به دست می‌دهد. مربع، 1080 × 1080 px، شکل اصلی اینستاگرام است و هنوز امن‌ترین انتخاب برای لوگو، کارت نقل‌قول و عکس محصول است که از هر طرف به فضای برابر نیاز دارند. عمودی، 1080 × 1350 px، بیشترین فضای فید را می‌گیرد و برای همین بیشتر تولیدکنندگان آن را برای عکس آدم‌ها، غذا و مد به کار می‌برند. افقی، 1080 × 566 px، صحنهٔ عریض را کامل نگه می‌دارد اما میان پست‌های بلندتر مثل یک نوار باریک دیده می‌شود.

هر چیزی خارج از این محدوده بریده می‌شود. عکسی که مستقیم از دوربین گوشی می‌آید معمولاً 3:4 است (4032 × 3024 px که عمودی شده) یا برای اسکرین‌شات و فریم ویدیو 9:16 است، و هر دو از 4:5 بلندتر هستند. آنگاه برنامه از شما می‌خواهد داخل پنجرهٔ برش با دو انگشت بزرگ و جابه‌جا کنید و هر بخشی که بیرون کادر 4:5 بیفتد از پست حذف می‌شود. پانورامای عریض‌تر از 1.91:1 هم به همین شکل از کناره‌ها بریده می‌شود. برش پیش از آپلود این تصمیم را به خودتان برمی‌گرداند و تنها راه اعمال یک برش یکسان روی مجموعه‌ای از عکس‌هاست.

اگر فقط به پست عمودی رایج 4:5 نیاز دارید، صفحهٔ اندازه پست اینستاگرام مقدار 1080 × 1350 px را از قبل وارد کرده است. کارت‌های زیر هر شکل فید را با مقیاس درست نشان می‌دهند، همراه با پیش‌نمایش 3:4 که شبکهٔ پروفایل از اوایل 2025 به کار برده است.

بیش از یک دهه شبکهٔ پروفایل هر پست را به شکل بندانگشتی مربع نشان می‌داد و برای همین تولیدکنندگان حتی برای عکس‌های عمودی هم برش 1:1 برنامه‌ریزی می‌کردند. در ژانویهٔ 2025 اینستاگرام شبکه را به کاشی‌های مستطیلی 3:4 تغییر داد، همان شکلی که دوربین گوشی ثبت می‌کند. اکنون برخی راهنماها پیشنهاد می‌کنند پست‌ها را با 1080 × 1440 px آپلود کنید. مراقب این توصیه باشید: خود فید هنوز پست‌ها را حداکثر با 4:5 نشان می‌دهد و اینستاگرام 3:4 را آن‌طور که 4:5 را مستند کرده، به عنوان اندازهٔ آپلود فید مستند نکرده است. آپلود 3:4 ممکن است در فید دوباره به 4:5 بریده شود که خلاف خواستهٔ شماست.

برنامهٔ امن‌تر این است که همچنان با 1080 × 1350 px خروجی بگیرید و طراحی را با در نظر گرفتن شبکه انجام دهید. پست 4:5 در کاشی 3:4 یک نوار باریک از چپ و راست را از دست می‌دهد، در اندازهٔ کامل حدود 34 px از هر طرف، در حالی که با لمس پست کامل باز می‌شود. چهره‌ها، لبهٔ محصول و متن را کمی از کناره‌ها دور نگه دارید تا پیش‌نمایش شبکه حساب‌شده به نظر برسد. پست‌های مربع قدیمی هم در کاشی 3:4 نشان داده می‌شوند و از بالا و پایین بریده می‌شوند: شبکه‌ای از کارت‌های نقل‌قول 1:1 ممکن است پس از این تغییر نیاز به یک بررسی سریع داشته باشد.

استوری و ریلز هر دو با 1080 × 1920 px، یعنی کادر 9:16، کل صفحهٔ گوشی را پر می‌کنند. می‌توانید شکل‌های دیگر را هم آپلود کنید، اما اینستاگرام تصویر را برای پر کردن صفحه زوم می‌کند یا اطرافش پس‌زمینهٔ محو یا رنگی می‌گذارد. بیشتر ویدیوهای گوشی وقتی عمودی ضبط شوند از قبل 9:16 هستند، پس کار اصلی برای ویدیو برش زمانی و کاهش حجم است نه تغییر اندازه. تصاویر ثابت استوری، مثل اطلاعیه یا پوستر، بهتر است دقیقاً با 1080 × 1920 px خروجی گرفته شوند تا چیزی دوبار مقیاس نشود.

همهٔ کادر قابل استفاده نیست. بالای استوری نوار پیشرفت، عکس پروفایل و نام کاربری شماست و پایین آن فیلد پاسخ و دکمه‌های ارسال قرار دارد. در ریلز کپشن، برچسب صدا و دکمه‌های پسند، نظر و اشتراک‌گذاری روی بخش پایین و لبهٔ راست می‌نشینند. قاعدهٔ رایج این است که حدود 250 px بالا و پایین را از متن و جزئیات مهم خالی بگذارید که ناحیه‌ای مرکزی حدود 1080 × 1420 px باقی می‌ماند. در ریلز حدود 120 px سمت راست را هم برای ستون دکمه‌ها آزاد بگذارید.

کاور ریلز همان کادر 1080 × 1920 px را دارد، اما به‌ندرت آن را کامل می‌بینید. شبکهٔ پروفایل آن را به کاشی مرکزی می‌برد، سال‌ها مربع و از تغییر شبکهٔ 2025 مستطیل 3:4، و فید ریلز را به سمت 4:5 بریده نشان می‌دهد. عنوان و سوژهٔ کاور را در یک‌سوم میانی بگذارید تا در هر برشی حفظ شوند.

عکس پروفایل کوچک‌ترین تصویری است که آپلود می‌کنید و بیشتر از همه دیده می‌شود: کنار نظرها، در حلقهٔ استوری و در درخواست‌های دنبال‌کردن. اینستاگرام آن را با 320 × 320 px ذخیره و به شکل دایره رسم می‌کند، پس گوشه‌های مربع هرگز دیده نمی‌شوند. مربعی دست‌کم به این اندازه آپلود کنید که چهره یا لوگو در مرکز باشد و اطرافش کمی فضا بماند، چون دایره حدود 21% مساحت مربع را در گوشه‌ها می‌برد. برای مربع آماده از اندازه عکس پروفایل اینستاگرام استفاده کنید که 320 × 320 px و برش مرکزی را تنظیم کرده است.

کاروسل از وقتی اینستاگرام در 2024 سقف را از 10 بالا برد تا 20 عکس یا ویدیو را در خود جا می‌دهد. نکته‌ای که خیلی‌ها را گیج می‌کند این است که مورد اول شکل کل پست را تعیین می‌کند. اگر اسلاید اول 4:5 باشد و اسلاید سوم مربع، اسلاید سوم در برنامه به 4:5 بریده می‌شود و اغلب همان بخشی که می‌خواستید نشان دهید حذف می‌شود. شکل‌های ترکیبی از دوربین‌های مختلف این مشکل را بدتر می‌کنند.

راه‌حل این است که پیش از آپلود یک نسبت برای کل مجموعه تعیین کنید و همهٔ اسلایدها را یکجا به آن تغییر اندازه دهید. پانورامایی که میان چند اسلاید پخش می‌شود هم همین منطق را دارد: آن را به بخش‌های مساوی 1080 × 1350 px ببرید تا هنگام کشیدن انگشت، درزها روی هم بیفتند.

اینستاگرام یک برگهٔ مشخصات منظم منتشر نمی‌کند و اعداد مرکز راهنمایش گاهی تغییر می‌کنند. جدول محدودیت‌هایی را گرد آورده که صفحه‌های راهنما و به‌روزترین مطالب در 2025 دربارهٔ آن‌ها هم‌نظرند. به‌ویژه اعداد ویدیو را سقف بدانید نه هدف: آپلود 4 GB از گوشی با اینترنت همراه زمان زیادی می‌برد و به‌هر حال به‌شدت فشرده می‌شود، پس فایلی که خوب کدگذاری شده و چند صد مگابایت است معمولاً پس از انتشار همان‌قدر خوب دیده می‌شود.

برای عکس، JPG فرمت مناسب است. PNG پذیرفته می‌شود، اما اینستاگرام هر تصویر را روی سرورهایش به JPG تبدیل می‌کند، پس PNG بزرگ فقط زمان آپلود را زیاد می‌کند. عکس‌های HEIC آیفون هنگام ارسال توسط برنامه تبدیل می‌شوند. برای ویدیو، MP4 یا MOV با تصویر H.264 و صدای AAC قابل‌اعتمادترین ترکیب است و نرخ فریم بالاتر از 60 fps کاهش داده می‌شود. اگر پیش از یک عرضهٔ مهم می‌خواهید محدودیتی را بررسی کنید، مرکز راهنمای اینستاگرام مرجع رسمی است.

هر تصویری که منتشر می‌کنید دوباره فشرده می‌شود. اینستاگرام روزانه میلیاردها تصویر را برای گوشی‌هایی با اتصال کند ارسال می‌کند، پس هر آپلود را به اندازهٔ ذخیرهٔ خودش مقیاس می‌دهد و با کیفیتی که خودش انتخاب می‌کند دوباره به JPG کدگذاری می‌کند. نمی‌توانید این را خاموش کنید. چیزی که در اختیار شماست این است که برنامه چقدر کار برای انجام دادن داشته باشد. اگر عکسی با عرض 4000 px آپلود کنید، کوچک‌ساز خود اینستاگرام اندازه را عوض می‌کند و بعد فشرده می‌کند و متن ریز و خطوط باریک از هر دو مرحله آسیب می‌بینند. اگر دقیقاً با عرض 1080 px آپلود کنید، برنامه تغییر اندازه را رد می‌کند و فقط دوباره کدگذاری می‌کند.

رنگ هم مهم است. اینستاگرام sRGB انتظار دارد. فایلی که از دوربین یا برنامهٔ ویرایش با Adobe RGB یا Display P3 خروجی گرفته شده باشد، پس از تبدیل ممکن است کدر یا دچار جابه‌جایی رنگ شود، به‌ویژه در قرمز و سبز. از ویرایشگر خود با sRGB خروجی بگیرید تا رنگ‌هایی که روی صفحه می‌بینید همان رنگ‌هایی باشد که دنبال‌کنندگان می‌بینند. شارپ کردن را ملایم نگه دارید؛ شارپ زیاد به‌علاوهٔ فشرده‌سازی اینستاگرام دور حروف هاله می‌سازد.

آخرین عامل کیفیت JPG است. کیفیت 80 تا 90 محدودهٔ مفید است: آن‌قدر بالا که فشرده‌سازی دوم بلوک‌های دیدنی روی اولی نیندازد و آن‌قدر پایین که فایل سریع آپلود شود. تصاویر کوچک را به 1080 px بزرگ نکنید، چون بزرگ‌کردن پیکسل‌های نرم اضافه می‌کند که فشرده‌سازی بیشتر پخششان می‌کند. مقیاس زیر نشان می‌دهد هر تنظیم کیفیت در اینستاگرام معمولاً چگونه رفتار می‌کند.

تغییر اندازهٔ تک‌به‌تک عکس‌ها در خود اینستاگرام کند و ناهمگون است: هر برش با دو انگشت کمی با قبلی فرق دارد و برنامه هیچ عدد پیکسلی به شما نشان نمی‌دهد. یک ابزار تغییر اندازه در مرورگر کل کاروسل را یک‌جا و با تنظیمات یکسان انجام می‌دهد. تغییر سایز عکس در هر دسته تا 20 تصویر و هر فایل تا 95 MB را می‌پذیرد که با سقف 20 اسلایدی کاروسل هم‌خوان است و فرمت‌های JPG، PNG، HEIC، WebP و AVIF را قبول می‌کند. نیازی به نصب چیزی نیست و فایل‌ها 30 دقیقه پس از پردازش حذف می‌شوند.

مهم‌ترین تنظیم جای‌گیری است. گزینهٔ برش برای پر کردن کادر کادر را پر می‌کند و هر بخشی را که با نسبت جور نیست می‌برد و موقعیت برش تعیین می‌کند کدام قسمت بماند. گزینهٔ حاشیه رنگی کل عکس را نگه می‌دارد و دور آن حاشیه‌ای به رنگ حاشیهٔ پرکننده که انتخاب می‌کنید اضافه می‌کند؛ این راه تمیزی است برای گذاشتن یک عکس عریض در کادر 4:5 بدون اینکه برنامه آن را ببرد. برای انتخاب نسبت و ترکیب‌بندی برش، برش عکس با نسبت دلخواه را ببینید.

نوارهای سیاه یا تار شایع‌ترین گلایه است. وقتی ویدیوی افقی یا اسکرین‌شات 16:9 در استوری 9:16 قرار می‌گیرد، یا عکس 3:4 توسط یک برنامهٔ دیگر در کادری حاشیه‌دار می‌شود، این نوارها پیدا می‌شوند. اینستاگرام فضایی را پر می‌کند که فایل شما پوشش نداده است. یا پیش از آپلود به نسبت هدف برش بزنید یا حاشیه‌ای به رنگی هماهنگ با طراحی بگذارید تا نوارها عمدی به نظر برسند.

مشکل دوم بریده شدن سر است. پرتره‌ای که با نسبت 4:5 بریده شده و صورت نزدیک لبهٔ بالاست، ممکن است در پیش‌نمایش شبکهٔ 3:4 بالای سر را از دست بدهد و عکس گروهی که برای چیدمان قدیمی مربع شده، ممکن است افراد کناری را از دست بدهد. بالای صورت‌ها فضا بگذارید و سوژه‌ها را از لبه‌ها دور نگه دارید. مشکل سوم اسلایدهای تار از خروجی‌های بسیار بزرگ است: اصلِ 12 MB واضح‌تر از یک JPG با عرض 1080 px و چند صد کیلوبایت منتشر نمی‌شود، و اگر پلتفرم دیگری حجم فایل را هم محدود کند، کاهش حجم عکس به KB کاری جدا از درست کردن ابعاد است.