ساعت بانکوک

تایلند در ۱ آوریل ۱۹۲۰ منطقه زمانی UTC+7 را پذیرفت و آن را جایگزین وقت متوسط بانکوک کرد که حدود ۶ ساعت و ۴۲ دقیقه از گرینویچ جلوتر بود. همین اختلاف زمانی در ویتنام، کامبوج و لائوس هم به کار می‌رود و نام «ساعت هندوچین» از همین‌جا آمده است. غرب اندونزی از جمله جاکارتا نیز از همین ساعت پیروی می‌کند.

در زبان گفتاری تایلندی اغلب از ساعت سنتی شش‌ساعته استفاده می‌شود. شبانه‌روز به چهار بخش تقسیم می‌شود و برای هر بخش واژه‌های جداگانه‌ای وجود دارد: ۷:۰۰ صبح «jet mong chao»، ۱:۰۰ بعدازظهر «bai mong»، ۷:۰۰ شب «nueng thum» و ۱:۰۰ بامداد «ti nueng» است. جدول‌های زمانی و ادارات از ساعت ۲۴ ساعته استفاده می‌کنند، اما در تاکسی یا بازار همین شکل‌های سنتی را می‌شنوید.

بانکوک در عرض ۱۳٫۸ درجه شمالی قرار دارد و طول روز در آن کمتر از دو ساعت تغییر می‌کند. در ژوئن خورشید حدود ۵:۵۱ صبح طلوع و نزدیک ۶:۴۸ عصر غروب می‌کند، یعنی حدود ۱۲ ساعت و ۵۶ دقیقه روشنایی؛ در دسامبر حدود ۶:۳۷ صبح طلوع و حدود ۵:۵۵ عصر غروب می‌کند، یعنی تقریباً ۱۱ ساعت و ۱۹ دقیقه. چون شهر در طول ۱۰۰٫۵ درجه شرقی و غرب نصف‌النهار ۱۰۵ قرار دارد، ظهر خورشیدی نزدیک ۱۲:۱۶ تا ۱۲:۱۹ بعدازظهر است. فصل‌هایی که مردم حس می‌کنند گرم، بارانی و خنک هستند، نه روزهای بلند و کوتاه.

ادارات معمولاً از ۸:۳۰ یا ۹:۰۰ تا ۱۷:۳۰ و از دوشنبه تا جمعه کار می‌کنند. بورس تایلند در دو نشست معامله می‌کند، از ۱۰:۰۰ تا ۱۲:۳۰ و از ۱۴:۳۰ تا ۱۶:۳۰. بانکوک در زمستان آمریکا دوازده ساعت و در تابستان یازده ساعت از نیویورک جلوتر است، پس ۸:۰۰ شب در بانکوک در نیویورک ۸:۰۰ یا ۹:۰۰ صبح است. لندن در زمستان هفت ساعت و در زمان تابستانی بریتانیا شش ساعت عقب‌تر است. هوشی‌مین‌سیتی دقیقاً همان ساعت بانکوک را دارد و مبدل منطقه زمانی هر شهر دیگری را هم محاسبه می‌کند.