Jardy na metry

Jard to jednostka, którą faktycznie ustalono w międzynarodowej umowie z 1959 roku. Przedstawiciele Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Kanady, Australii, Nowej Zelandii i Republiki Południowej Afryki uzgodnili, że jeden jard równa się dokładnie 0,9144 m, a cal, stopa i mila zostały następnie od niego wyprowadzone. Wcześniej brytyjski jard opierał się na brązowym wzorcu w Londynie, a amerykański na stosunku do metra, i różniły się o kilka milionowych części.

Jard to 3 stopy lub 36 cali, więc wszystkie te jednostki przelicza się tym samym dokładnym współczynnikiem, a metr, na którym się opiera, jest od 1983 roku zdefiniowany przez prędkość światła.

Boisko do futbolu amerykańskiego ma 100 jardów długości między liniami bramkowymi, czyli 91,44 m, a razem z obiema strefami końcowymi 120 jardów, czyli 109,73 m. Do nowej serii downów potrzeba 10 jardów, czyli 9,14 m. Na polach golfowych w USA i Wielkiej Brytanii długości dołków podaje się na karcie wyników w jardach: par 4 o długości 400 jardów to 365,8 m, a podejście na 150 jardów to 137,2 m.

Pitch w krykiecie ma 22 jardy między bramkami, czyli 20,12 m, a ta długość pochodzi ze starego łańcucha mierniczego. W amerykańskim pływaniu szkolnym i uniwersyteckim nadal używa się basenów 25-jardowych, czyli 22,86 m, więc czasów z tych basenów nie można bezpośrednio porównywać z czasami z basenów 25 m lub 50 m.

Tkaniny do patchworku i szycia odzieży w USA odcina się na jardy, a wykroje i sklepy w innych krajach używają metrów. Trzy jardy tkaniny to 2,74 m; zakup 3 m, gdy wykrój wymaga 3 jardów, zostawia niewielki zapas, ale zakup 3 jardów na wykrój wymagający 3 m oznacza brak 26 cm.

Na tym polega typowa pułapka: jard wygląda na bliski metrowi, ale jest o około 8,6% krótszy. Traktowanie ich jako równych sprawdza się przy zgrubnym szacunku, ale zawodzi przy wszystkim, co trzeba ciąć lub zamawiać. W drugą stronę przeliczysz tutaj: metry na jardy.