Pint naar milliliter

Een pint is een halve quart en een achtste gallon, dus het verschil tussen de Amerikaanse en de Britse gallon werkt erin door. De Amerikaanse liquid pint is 473 mL; de imperial pint die in het Verenigd Koninkrijk en Ierland wordt gebruikt, is 568 mL, ongeveer 20% meer. De imperial pint telt 20 imperial fluid ounces, de Amerikaanse pint 16 Amerikaanse fluid ounces. Omdat ook de fluid ounces verschillen, kunt u de twee pints niet omrekenen door ounces te tellen.

Daarnaast bestaat de Amerikaanse dry pint van ongeveer 551 mL, die wordt gebruikt voor bessen en kerstomaatjes die in pintmandjes worden verkocht.

In Britse en Ierse pubs moeten tapbier en cider worden geschonken in de wettelijke maten van een derde, een half of twee derde pint, of in veelvouden van een halve pint. Een pint is daar dus altijd 568 mL. Melk wordt in het Verenigd Koninkrijk nog steeds verkocht in pintflessen en pintpakken met het opschrift 568 mL, en de kan van vier pint bevat 2,272 L. In een Amerikaanse bar is een pintglas meestal 16 US fl oz, 473 mL, hoewel veel shakerglazen in werkelijkheid minder bevatten zodra de schuimkraag is ingeschonken.

Elders is de pint vooral een verpakkingsmaat. Een pint ijs in de VS is 473 mL, en een volbloeddonatie wordt vaak omschreven als ongeveer een pint, wat overeenkomt met de circa 450 tot 500 mL die wordt afgenomen.

Let op de fout om een Amerikaanse maatkan te gebruiken voor een Brits recept. Een Brits recept met 1 pint bouillon bedoelt 568 mL; met 473 mL zit u bijna 100 mL te kort, waardoor een soep een saus kan worden. Los van het oude gezegde: een Amerikaanse pint water weegt ongeveer 1,04 lb, een imperial pint ongeveer 1,25 lb.

Voor grotere Amerikaanse maten, zie quarts naar liters. Fluid ounces vindt u bij fluid ounces naar milliliters.