Liter naar milliliter

De liter werd in 1795 in Frankrijk ingevoerd als de inhoud van een kubus met ribben van 10 cm. In 1901 werd de liter opnieuw gedefinieerd als het volume van één kilogram zuiver water bij zijn grootste dichtheid. Dat bleek ongeveer 1,000028 kubieke decimeter te zijn, een klein verschil dat tientallen jaren voor verwarring zorgde bij nauwkeurig werk. In 1964 herstelde de Algemene Conferentie voor Maten en Gewichten de oorspronkelijke betekenis, en sindsdien is een liter precies één kubieke decimeter.

De liter is zelf geen SI-eenheid, maar mag wel samen met het SI worden gebruikt. Als symbool zijn zowel een kleine l als een hoofdletter L toegestaan; de hoofdletter werd in 1979 goedgekeurd omdat een kleine l gemakkelijk voor het cijfer 1 wordt aangezien.

Een milliliter is een kubus met ribben van 1 cm, dus 1 mL is gelijk aan 1 cm³, in de geneeskunde en bij motoren geschreven als cc. Een fles van 1,5 L bevat 1.500 cc en een motor van 2,0 L heeft een cilinderinhoud van ongeveer 2.000 cc. Spuiten, infuuszakken en laboratoriumglaswerk zijn gemarkeerd in mL, dus een hoeveelheid in liters wordt meestal omgerekend voordat die wordt afgemeten.

Water koppelt volume aan massa: 1 L water weegt ongeveer 1 kg en 1 mL ongeveer 1 g. Daarom kan een keukenweegschaal een maatbeker vervangen als u bijvoorbeeld 750 mL water nodig hebt.

De meeste fouten ontstaan bij korte decimalen. 0,25 L is 250 mL, niet 25 mL, en 0,05 L is 50 mL. In landen met een decimale komma betekent 1,75 L 1,75 liter, oftewel 1.750 mL. Een handige controle: het aantal milliliters moet duizend keer groter zijn, dus er staan altijd drie cijfers méér voor de komma.

De omgekeerde richting vindt u bij milliliter naar liter. Voor Amerikaanse gallons, quarts of cups gebruikt u liter naar gallon of de eenhedenconverter.