Pinty na mililitry

Pinta to pół kwarty i jedna ósma galonu, więc dziedziczy różnicę między galonem amerykańskim a brytyjskim. Amerykańska pinta płynów ma 473 mL, a pinta imperialna używana w Wielkiej Brytanii i Irlandii ma 568 mL, czyli około 20% więcej. Pinta imperialna ma 20 imperialnych uncji płynów, amerykańska 16 amerykańskich uncji płynów, a ponieważ uncje płynów też się różnią, obu pint nie da się przeliczać przez liczenie uncji.

Istnieje także amerykańska pinta sypka, o pojemności około 551 mL, stosowana do jagód i pomidorków koktajlowych sprzedawanych w pojemnikach o wielkości pinty.

W brytyjskich i irlandzkich pubach piwo i cydr z nalewaka trzeba podawać w ustawowych miarach: jedna trzecia, pół lub dwie trzecie pinty albo wielokrotność pół pinty, więc pinta jest tam zawsze równa 568 mL. Mleko w Wielkiej Brytanii nadal sprzedaje się w butelkach i kartonach o pojemności pinty, oznaczonych 568 mL, a czteropintowy dzbanek ma 2,272 L. W amerykańskim barze szklanka na pintę ma zwykle 16 amerykańskich uncji płynów, czyli 473 mL, choć wiele szklanek typu shaker mieści faktycznie mniej, gdy nalać piankę.

Poza tym pinta oznacza po prostu wielkość opakowania. Pinta lodów w USA to 473 mL, a oddanie pełnej krwi opisuje się często jako około pinty, co odpowiada pobieranym mniej więcej 450–500 mL.

Błąd, na który warto uważać, to używanie amerykańskiego dzbanka z miarką do brytyjskiego przepisu. Brytyjski przepis wymagający 1 pinty bulionu oznacza 568 mL; użycie 473 mL daje prawie 100 mL mniej, co może zamienić zupę w sos. Wbrew przysłowiu amerykańska pinta wody waży około 1,04 lb, a pinta imperialna około 1,25 lb.

Większe amerykańskie miary znajdziesz w kwarty na litry. Uncje płynów opisuje strona uncje płynów na mililitry.