แปลงบรรยากาศเป็นบาร์

ในปี 1954 การประชุมใหญ่ว่าด้วยการชั่งตวงวัดกำหนดให้บรรยากาศมาตรฐานเท่ากับ 101,325 พascal พอดี ซึ่งเป็นค่าเฉลี่ยของความดันอากาศที่ระดับน้ำทะเล เท่ากับ 101.325 kPa, 14.696 psi และ 760 mmHg ส่วนบาร์เป็นหน่วยเมตริกที่ปัดเลขกลมกว่า คือ 100,000 Pa พอดี ถูกนำมาใช้เพื่อให้ระบุความดันเป็นเลขยกกำลังสิบที่เรียบง่ายได้

ในปี 1982 IUPAC เปลี่ยนความดันมาตรฐานสำหรับวิชาเคมีจาก 1 atm เป็น 1 bar ตำราเก่าและตำราใหม่จึงอ้างอิงสภาวะมาตรฐานที่ต่างกันเล็กน้อย ปริมาตรแก๊สและค่าคงที่สมดุลที่ความดันมาตรฐานจะต่างกันประมาณ 1.3% ระหว่างสองค่านี้ ซึ่งมีผลเฉพาะงานห้องปฏิบัติการที่ต้องการความแม่นยำสูง และแทบไม่มีผลในงานอื่น

ใต้น้ำ น้ำทะเลทุก 10 เมตรจะเพิ่มความดันประมาณ 1 bar หรือ 0.99 atm ที่ความลึก 30 m นักดำน้ำจะหายใจอากาศที่ความดันสัมบูรณ์ราว 4 bar คือความดันบรรยากาศที่ผิวน้ำบวกความดันจากน้ำอีกสาม bar ด้วยเหตุนี้อากาศจึงถูกใช้หมดเร็วกว่าที่ผิวน้ำถึงสี่เท่า

เมื่อขึ้นที่สูง ความดันจะลดลง ห้องโดยสารเครื่องบินโดยสารถูกปรับความดันให้เทียบเท่าที่ระดับ 6,000–8,000 ft หรือประมาณ 0.75–0.8 atm ส่วนยอดเขาเอเวอเรสต์มีความดันราว 0.33 atm นักปีนเขาและนักบินมักเห็นตัวเลขเหล่านี้เป็น hPa หรือนิ้วปรอท การแปลงเป็น bar หรือ atm ช่วยให้เปรียบเทียบได้ง่ายขึ้น

นาฬิกาใช้ atm และ bar แบบไม่เคร่งครัดนัก นาฬิกาที่ระบุ 10 ATM หรือ 10 bar ผ่านการทดสอบกับแรงดันน้ำนิ่งที่ประมาณ 100 m ซึ่งไม่ได้หมายความว่าปลอดภัยสำหรับดำน้ำที่ความลึกระดับนั้น สำหรับค่าความดันลมยางและเครื่องอัดอากาศ bar เป็น psi และ kPa เป็น psi ใช้งานได้จริงกว่า