Kilodżule na kilokalorie

Żywność w Australii i Nowej Zelandii jest oznaczana w kilodżulach, a tablice menu w dużych sieciach też podają kJ. Pasztecik z mięsem opisany jako 1900 kJ to około 454 kcal, napój gazowany 600 ml z wartością około 1000 kJ to około 240 kcal, a napój dietetyczny 120 kJ to mniej niż 30 kcal. Dzielenie przez 4 daje szybkie oszacowanie, zawyżone o około 4,6%, co wystarcza przy menu, ale nie w dzienniczku diety.

Europejskie etykiety podają obie jednostki, ale wartość w kJ jest wymieniona jako pierwsza, więc podróżni czasem zapisują przez pomyłkę większą liczbę. Jeśli wartość wydaje się czterokrotnie większa, niż się spodziewasz, prawdopodobnie czytasz kilodżule.

Etykiety nie obliczają kcal z kJ. Obie wartości wylicza się ze składu produktu za pomocą stałych współczynników dla każdego składnika. W UE jest to 37 kJ lub 9 kcal na gram tłuszczu, 17 kJ lub 4 kcal na gram białka lub węglowodanów oraz 29 kJ lub 7 kcal na gram alkoholu. Ponieważ 37/9 to 4,11, a 17/4 to 4,25, w produkcie tłustym stosunek kJ/kcal może być niższy niż 4,184, a w słodkim wyższy.

Dlatego jeśli przeliczysz kJ z etykiety dokładnym współczynnikiem, wynik może różnić się od podanych kcal o kilka procent. Żadna z liczb nie jest błędna; wynikają one z zaokrąglonych współczynników składników. Gdy podano obie, zaufaj tej w jednostce, którą śledzisz.

Prace naukowe, żywienie sportowe i chemia podają energię w dżulach i kilodżulach, ponieważ dżul jest jednostką układu SI. Osoba o masie 60 kg spacerująca przez godzinę zużywa około 1000 kJ, czyli mniej więcej 240 kcal. Informacje o małych kaloriach stosowanych w chemii znajdziesz w kaloriach na dżule, a przeliczenie w drugą stronę jest w kcal na kJ.