Kalorie na dżule

Kalorię zdefiniowano w XIX wieku jako ilość ciepła potrzebną do ogrzania jednego grama wody o jeden stopień Celsjusza. Ponieważ ta wartość nieznacznie zmienia się wraz z temperaturą początkową wody, powstało kilka wersji: kaloria 15 °C wynosząca około 4,1855 J, międzynarodowa kaloria tablicowa równa 4,1868 J, stosowana w technice parowej, oraz kaloria termochemiczna równa dokładnie 4,184 J. W chemii i żywieniu przyjęła się ostatnia z nich i z niej korzysta też ten konwerter.

Dżul to jednostka energii w układzie SI: praca wykonana przez siłę jednego niutona na drodze jednego metra albo przez jeden wat w ciągu jednej sekundy. Podniesienie jabłka o masie 102 g o jeden metr wymaga około 1 J, więc jedna kaloria to mniej więcej energia potrzebna do podniesienia tego jabłka o cztery metry.

W laboratorium ciepło często oblicza się ze wzoru q = m × c × ΔT. Przy ccieple właściwym wody 1 cal/(g·°C), czyli 4,184 J/(g·°C), ogrzanie 250 g wody z 20 °C do 100 °C wymaga 250 × 80 = 20 000 cal, czyli 83 680 J lub 83,7 kJ. Jeśli obliczenia wykonasz najpierw w kaloriach, a przeliczysz dopiero na końcu, unikniesz zaokrągleń na każdym kroku.

Starsze podręczniki i niektóre tablice nadal podają ciepło reakcji i spalania w kcal/mol. Pomnóż przez 4,184, aby otrzymać kJ/mol, czyli jednostkę stosowaną w nowoczesnych danych: 57,8 kcal/mol dla powstawania pary wodnej z wodoru i tlenu to 241,8 kJ/mol.

Kaloria w żywności (Calorie) to 1000 takich kalorii. Przekąska o wartości 100 Calorie zawiera więc 418 400 J, a nie 418,4. Jeśli wynik dla czegoś jadalnego wydaje się tysiąc razy za mały, zacząłeś od kilokalorii; użyj wtedy kcal na kJ. Energię elektryczną zwykle podaje się w kilowatogodzinach, które przeliczysz w narzędziu kWh na dżule.