Calorieën naar joule

De calorie werd in de 19e eeuw gedefinieerd als de warmte die nodig is om één gram water één graad Celsius op te warmen. Omdat die hoeveelheid iets verandert met de begintemperatuur van het water, ontstonden er meerdere versies: de calorie bij 15 °C van ongeveer 4,1855 J, de internationale tabelcalorie van 4,1868 J die in de stoomtechniek wordt gebruikt, en de thermochemische calorie van precies 4,184 J. In de scheikunde en de voedingsleer is die laatste de standaard geworden, en deze converter gebruikt hem ook.

De joule is de SI-eenheid van energie: de arbeid die een kracht van één newton verricht over één meter, of één watt gedurende één seconde. Een appel van 102 g één meter omhoog tillen kost ongeveer 1 J, dus één calorie is ruwweg de energie om die appel vier meter op te tillen.

In het lab wordt warmte vaak berekend met q = m × c × ΔT. Met de soortelijke warmte van water van 1 cal/(g·°C), oftewel 4,184 J/(g·°C), is voor het opwarmen van 250 g water van 20 °C naar 100 °C 250 × 80 = 20.000 cal nodig, dat is 83.680 J of 83,7 kJ. Als u de berekening eerst in calorieën uitvoert en pas aan het eind omrekent, voorkomt u afrondingen bij elke stap.

Oudere leerboeken en sommige naslagtabellen geven reactie- en verbrandingswarmtes nog steeds op in kcal/mol. Vermenigvuldig met 4,184 om kJ/mol te krijgen, de eenheid die moderne gegevens gebruiken: de 57,8 kcal/mol voor de vorming van waterdamp uit waterstof en zuurstof wordt 241,8 kJ/mol.

Een voedingscalorie (Calorie) is 1.000 van deze calorieën. Een snack van 100 Calorieën bevat dus 418.400 J, niet 418,4. Als uw uitkomst voor iets eetbaars duizend keer te klein lijkt, bent u uitgegaan van kilocalorieën; gebruik dan kcal naar kJ. Elektrische energie wordt meestal in kilowattuur opgegeven, wat kWh naar joule omrekent.