Konwerter STEP na STL

STEP (ISO 10303) to neutralny format wymiany w mechanicznym CAD. Jego popularne protokoły aplikacyjne, AP203, AP214 i nowszy AP242, opisują część reprezentacją brzegową: walec jest zapisany jako oś i promień, zaokrąglenie jako powierzchnia toczącej się kuli, a plik określa, czy liczby są w milimetrach, czy w calach. Każdy program CAD może na tej podstawie odtworzyć dokładnie tę samą geometrię.

STL, wprowadzony przez 3D Systems w 1987 roku, w ogóle nie zawiera krzywych. To lista płaskich trójkątów, każdy zdefiniowany przez trzy wierzchołki i normalną, bez jednostek. Slicerowi to wystarcza, bo i tak tnie model na płaskie warstwy.

Siatkowanie próbkuje dokładną powierzchnię z wybraną tolerancją i zachowuje próbki. Walec staje się pierścieniem wąskich prostokątów podzielonych na trójkąty, a informacja, że był walcem, przepada. Dlatego ta konwersja jest rutynowa i dlatego operacja odwrotna nigdy nie odzyska tego, co utracono.

Drobniej nie znaczy automatycznie lepiej. Każdy stopień w górę mnoży liczbę trójkątów na powierzchniach zakrzywionych, a płaskie ściany pozostają przy dwóch trójkątach na prostokąt, cokolwiek wybierzesz. Duża obudowa zsiatkowana w trybie Wysoka może dać STL kilka razy większy niż w trybie Normalna, a na drukarce FDM z dyszą 0,4 mm dodatkowy szczegół zwykle jest poniżej tego, co drukarka potrafi odtworzyć. Drukarki żywiczne, z dużo mniejszą wysokością warstwy, to miejsce, gdzie tryb Wysoka się opłaca.

Domyślnie wynikiem jest binarny STL: 80-bajtowy nagłówek, liczba trójkątów i 50 bajtów na trójkąt. ASCII wybierz w Kodowanie pliku tylko wtedy, gdy skrypt musi odczytać plik jako tekst, bo ta sama siatka zapisana tekstowo jest kilka razy większa. Jeśli zbierasz części STEP z archiwum dostawcy, ZIP na STL konwertuje całą paczkę za jednym razem.