Kilometer per uur naar mijl per uur

Bijna elk land buiten de VS en het VK geeft snelheden aan in km/h, dus Amerikaanse en Britse bestuurders in het buitenland rekenen voortdurend om. Een limiet van 50 km/h binnen de bebouwde kom is 31 mph, een schoolzone of woonerf van 30 km/h is 18,6 mph, een limiet van 100 km/h op landwegen of snelwegen is 62 mph en 120 km/h is 74,6 mph. In Frankrijk en Italië mag je onder goede omstandigheden 130 km/h rijden op de snelweg, wat 80,8 mph is, en de adviessnelheid op autobahnstukken zonder limiet in Duitsland is ook 130 km/h.

Canada schakelde in 1977 over op km/h op de verkeersborden en Ierland in 2005. Wie vanuit Noord-Ierland, waar de limieten in mph staan, de Republiek binnenrijdt, ziet dus ineens andere getallen op de borden, ook al verandert de snelheid zelf niet.

Vermenigvuldigen met 0,6 geeft een uitkomst die ongeveer 3,4% te laag is, wat prima is voor een grove schatting. Een betere vuistregel is de km/h-waarde te halveren en daar een kwart van die helft bij op te tellen: 80 km/h wordt 40 + 10 = 50 mph, tegenover de exacte 49,7. De meeste snelheidsmeters tonen beide schalen: auto's voor de VS en het VK hebben mph op de hoofdschaal met een kleinere km/h-ring, auto's voor Europa doen het omgekeerde.

Gebruik voor nauwkeurig werk, zoals het vergelijken van prestatiegegevens of windsnelheden, de converter of de volledige factor.

Vermenigvuldigen met 1,6 in plaats van delen geeft een groter getal, wat nooit kan kloppen: een mijl is langer dan een kilometer, dus de mph-waarde is altijd kleiner. De andere valkuil is in een huurauto met alleen een km/h-snelheidsmeter: je leest 100 af op een weg met 62 mph en denkt dat je te hard rijdt.

De omgekeerde richting, met de limieten van de VS en het VK, vind je bij mph naar km/h. Voor afstanden in plaats van snelheden, zie kilometers naar mijlen.