Mijl per uur naar kilometer per uur

De Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk zijn de grootste gebruikers van mijlen per uur, samen met een paar kleinere landen en gebieden. In het VK bleven de verkeersborden in mph staan toen de meeste andere maten metrisch werden. De maximumsnelheid van 70 mph op de snelweg is dus 112,7 km/h, de 60 mph op een tweebaansweg 96,6 km/h, de 30 mph binnen de bebouwde kom 48,3 km/h en de steeds vaker voorkomende 20 mph-zones 32,2 km/h. Amerikaanse interstates liggen meestal tussen 65 en 80 mph, oftewel 105 tot 129 km/h, en de oude nationale limiet van 55 mph was 88,5 km/h.

Bezoekers uit landen met het metrische stelsel die in de VS of het VK rijden, hebben de omrekening nodig in de omgekeerde richting dan de meeste reizigers. Autoverhuurbedrijven daar leveren bovendien zelden auto's met een snelheidsmeter in km/h.

Amerikaanse autobladen vermelden 0–60 mph-tijden, terwijl Europese bladen 0–100 km/h vermelden. Dat is niet dezelfde test: 100 km/h is 62,1 mph, dus een 0–100-tijd is iets langer dan de 0–60-tijd van dezelfde auto. Sportsnelheden gaan op dezelfde manier: een fastball van 100 mph is 160,9 km/h en een tennisservice van 130 mph is 209 km/h.

Weerberichten in de VS geven de wind op in mph. Een orkaan van categorie 1 begint bij een aanhoudende wind van 74 mph, oftewel 119 km/h, en een windstoot van 40 mph is 64 km/h.

Om uit het hoofd te schatten, tel je er 60% bij op: 50 mph plus 30 is 80 km/h, tegenover de exacte 80,5. De Fibonacci-paren 5 en 8, 8 en 13, 13 en 21 werken ook, omdat hun verhouding dicht bij 1,6 ligt. De gebruikelijke fout is delen in plaats van vermenigvuldigen, wat een kleiner getal geeft; waarden in km/h zijn altijd groter dan in mph.

Voor de omgekeerde richting zie km/h naar mph. Voor snelheden op zee en in de lucht gebruikt u knopen naar mph.