3D-model converteren

De grootste scheidslijn ligt tussen meshes en solids. Een mesh, zoals STL, OBJ, 3MF of GLB, benadert elk oppervlak met platte driehoeken. Een solid, zoals STEP of IGES, slaat de echte cilinder, het vlak of de spline op. Van solid naar mesh gaan is routine: Meshdetail bepaalt hoeveel driehoeken elke kromming benaderen, met Grof voor snelle voorbeelden, Normaal voor de meeste prints en Fijn voor gladde zichtbare oppervlakken. Van mesh naar solid gaan, zoals bij STL naar STEP, verpakt de driehoeken als vlakken, maar kan het oorspronkelijke ontwerpidee niet terughalen.

Bestandscodering geldt voor STL, PLY en FBX. Binair is de standaard en ongeveer vijf keer kleiner dan ASCII, dat elke coördinaat als tekst schrijft. Een binaire STL is een header van 80 byte gevolgd door 50 byte per driehoek. Kies ASCII alleen als een script of ouder programma het bestand als tekst moet lezen.

Verticale as herstelt modellen die op hun zij binnenkomen. CAD-programma's, Blender en slicers beschouwen Z als boven, terwijl glTF, Unity en de meeste game-engines Y gebruiken. Kies Y omhoog of Z omhoog om te draaien, of Behouden om de oriëntatie ongemoeid te laten. Samenvoegen tot één mesh combineert alle onderdelen tot één object, en Texturen en materialen behouden sluit kleuren en afbeeldingskaarten in waar het doelformaat dat toestaat.

Vier waarden bepalen de grootte. Breedte van het model loopt van 5 tot 1.000 mm (standaard 100 mm), en de hoogte volgt de beeldverhouding van de afbeelding. Hoogte / diepte is de maximale verhoging van een reliëf of lithofaan, of de dikte van een geëxtrudeerde vorm, van 0,2 tot 100 mm. Dikte van de basis voegt een massieve plaat eronder toe, standaard 1 mm; bij 0 vervalt die. Afbeeldingen met veel contrast en duidelijke randen geven het schoonste resultaat, en een afbeelding van 1.000 pixels breed is ruim voldoende voor een print van 100 mm.