Kodowanie i dekodowanie URL

Adres URL może zawierać tylko ograniczony zestaw znaków ASCII. RFC 3986, specyfikacja składni URI z 2005 roku, dzieli je na dwie grupy. Znaki niezarezerwowane, czyli A–Z, a–z, 0–9 i cztery symbole - . _ ~, nigdy nie wymagają kodowania. Znaki zarezerwowane pełnią określone funkcje: ogólne ograniczniki : / ? # [ ] @ oddzielają schemat, host, ścieżkę, zapytanie i fragment, a podograniczniki ! $ & ' ( ) * + , ; = oddzielają elementy wewnątrz nich, tak jak & i = w ciągu zapytania. Wszystko inne oraz każdy znak zarezerwowany użyty jako zwykłe dane musi zostać zakodowane procentowo.

Kodowanie procentowe zapisuje bajt jako % i dwie cyfry szesnastkowe. Tekst jest najpierw zamieniany na UTF-8, więc spacja staje się %20, znak é (dwa bajty) staje się %C3%A9, a emoji zamienia się w cztery grupy %XX. Dlatego wyszukiwanie „café & bar” trafia do linku jako caf%C3%A9%20%26%20bar: znak & jest zakodowany, żeby serwer nie uznał go za początek nowego parametru.

encodeURIComponent to właściwy wybór dla pojedynczego fragmentu, takiego jak wartość zapytania, segment ścieżki albo adres przekierowania przekazany jako parametr. Zamienia wszystko poza znakami niezarezerwowanymi oraz ! ' ( ) *, które JavaScript z historycznych powodów pozostawia bez zmian. encodeURI (cały adres URL) zakłada, że dane wejściowe to już kompletny adres, i zachowuje znaki zarezerwowane, więc w https://example.com/a b?q=1 zakodowana zostaje tylko spacja. Użycie encodeURI dla wartości parametru to klasyczny błąd: znak & lub # wewnątrz wartości przetrwa i zepsuje adres URL.

Dekoduj odwraca działanie obu funkcji. Formularze HTML wysyłane metodą GET używają starszego formatu application/x-www-form-urlencoded, w którym spacja jest zapisywana jako + zamiast %20; dla nich zostaw zaznaczoną opcję Traktuj + jako spację, a odznacz ją, gdy liczy się dosłowny plus, na przykład w numerze telefonu. Jeśli w danych jest % niepoprzedzający dwóch cyfr szesnastkowych albo bajty niebędące poprawnym UTF-8, dekodowanie kończy się czytelnym komunikatem zamiast zgadywania. Gdy tekst zawiera ciąg zapytania, jego parametry pojawiają się zdekodowane w tabeli pod narzędziem. Do danych binarnych w adresach URL zwykle używa się alternatywnie Base64url.