Generator hashy

Funkcja skrótu zamienia dane wejściowe dowolnej wielkości w odcisk o stałej długości. Zmiana jednego znaku odwraca mniej więcej połowę bitów wyniku, więc nawet „UltKit” i „ultkit” dają zupełnie niepowiązane skróty. MD5, opublikowany przez Rona Rivesta w RFC 1321 w 1992 roku, daje 128 bitów (32 znaki szesnastkowe). W 2004 roku Xiaoyun Wang i współpracownicy pokazali, jak stworzyć dwa różne wejścia o tym samym skrócie MD5, a w 2012 roku malware Flame użył kolizji MD5 do podrobienia certyfikatu Microsoftu służącego do podpisywania kodu. SHA-1 (160 bitów) uległ w ten sam sposób, gdy Google i CWI Amsterdam opublikowały w 2017 roku pierwszą prawdziwą kolizję, SHAttered. Oba algorytmy są tu oznaczone jako „nie do celów bezpieczeństwa”.

SHA-256, SHA-384 i SHA-512 należą do rodziny SHA-2, opisanej przez NIST w FIPS 180-4, i nie są znane żadne praktyczne ataki na nie. SHA-256 to domyślny wybór przy pobieraniu oprogramowania, w nowszym formacie obiektów Gita, certyfikatach TLS i Bitcoinie. MD5 i SHA-1 nadal nadają się do zadań bez przeciwnika, takich jak wykrywanie przypadkowego uszkodzenia danych czy usuwanie duplikatów plików, dlatego wiele stron z pobieraniem nadal je podaje.

Szyfrowanie jest z założenia odwracalne: kto ma klucz, odzyskuje oryginał. Skrót nie ma klucza i nie da się go odwrócić, bo do każdego skrótu pasuje niezliczona liczba danych wejściowych. To nie czyni jednak skrótu bezpiecznym schowkiem na sekrety. Atakujący, który zobaczy SHA-256 krótkiego lub popularnego wejścia, po prostu liczy skróty kandydatów, aż któryś pasuje, a wstępnie obliczone tabele obejmują miliardy znanych haseł. Szybkie skróty są projektowane tak, by były szybkie, a współczesne karty graficzne próbują miliardów zgadnięć SHA-256 na sekundę.

Dlatego hasła przechowuj za pomocą celowo wolnego skrótu z solą, takiego jak Argon2, bcrypt lub scrypt, nigdy zwykłego MD5 czy SHA-256, a same hasła twórz w generatorze haseł. Tej strony używaj do tego, w czym szybkie skróty są dobre: sprawdzenia, czy pobrany plik zgadza się z sumą kontrolną podaną przez wydawcę, porównania dwóch plików bez ich otwierania albo weryfikacji skrótu obliczonego przez własny kod. Tekst jest haszowany jako UTF-8 bez końcowego znaku nowej linii, co jest zwykłym powodem, dla którego wynik różni się od echo "text" | sha256sum w terminalu. Narzędzia dla programistów porównują haszowanie z odwracalnymi kodowaniami na jednym przykładzie.