MP4 naar MP3 converteren: bitrate, inkorten en elk apparaat

Een MP4-bestand is een container, vastgelegd in de standaard MPEG-4 Part 14 (ISO/IEC 14496-14), die losse streams in één pakket bundelt. Een gewone video van een telefoon of camera bevat een videostream die is gecomprimeerd met H.264 of H.265, een audiostream die is gecomprimeerd met AAC en wat metadata, zoals de opnamedatum en de rotatie. Wie MP4 naar MP3 wil converteren, wil het beeld helemaal niet omzetten. Die wil alleen de audiostream, in een formaat dat elke muziekspeler, autoradio en podcastapp zonder gedoe afspeelt.

Er is wel een addertje. De audio in de MP4 is AAC, geen MP3, en je kunt de ene codec niet zomaar een nieuw label geven. Voor een echte MP3 moet een converter de AAC terugrekenen naar ruwe samples en die vervolgens opnieuw comprimeren met een MP3-encoder. Beide stappen zijn routine, duren voor een gewoon fragment een paar seconden en zijn wat elke online en desktoptool onder de motorkap doet. De videostream wordt nooit gedecodeerd. Daarom gaat audio-extractie veel sneller dan een video omzetten naar een ander videoformaat van dezelfde lengte.

Omdat AAC en MP3 allebei lossy zijn, is dit een tweede ronde verliesgevende compressie bovenop de eerste. Dat klinkt zorgwekkend, maar in de praktijk hoor je het pas als de tweede codering te weinig bits krijgt. MP3, formeel MPEG-1 Audio Layer III, werd in 1993 gestandaardiseerd als ISO/IEC 11172-3 en is ouder en iets minder efficiënt dan AAC. Geef het daarom iets meer bitrate dan de bron had. Was de audio van de video 128 kbps AAC, dan klinkt een MP3 van 160 of 192 kbps voor bijna iedereen hetzelfde op gewone koptelefoons.

Er is een tweede route waarbij opnieuw coderen helemaal wordt overgeslagen. Een M4A-bestand is dezelfde MPEG-4-container als een MP4, maar dan zonder videostream. Een tool kan het AAC-spoor dus bit voor bit kopiëren. Er wordt niets gedecodeerd, niets opnieuw gecomprimeerd en het resultaat klinkt precies als de video. Gaat de audio naar een iPhone, Mac, Apple Music, GarageBand of een moderne Android-telefoon, extraheer dan MP4 naar M4A en je verliest niets. Sommige browser- en desktoptools coderen M4A-uitvoer voor de consistentie toch opnieuw, maar het kwaliteitsverlies bij een verstandige bitrate is dan even klein als bij MP3.

MP3 verdient zijn plek dankzij de compatibiliteit. De laatste patenten verliepen in 2017, toen Fraunhofer IIS zijn licentieprogramma beëindigde, en er is decennialang hardware omheen gebouwd: oudere autoradio's die usb-sticks lezen, goedkope MP3-spelers, sommige dj-software, voice-overportalen en veel webformulieren die .mp3 accepteren en niets anders. Verlaat het bestand je eigen apparaten, of weet je niet waarmee het wordt afgespeeld, dan is MP3 het formaat waar geen vragen over komen. Voor de ongecomprimeerde en lossless opties vergelijkt onze gids over MP3, WAV, FLAC en AAC alle vier naast elkaar.

De bitrate is het aantal kilobits dat aan elke seconde geluid wordt besteed, en bepaalt alleen al de grootte van de MP3. Resolutie, framerate en de grootte van de originele video hebben geen invloed, want het beeld is weg. Vermenigvuldig de bitrate met de duur en deel door 8 voor de grootte: een minuut op 128 kbps is ongeveer 0,96 MB, op 192 kbps ongeveer 1,44 MB en op 320 kbps ongeveer 2,4 MB. Een college van een uur op 128 kbps komt dus uit op zo'n 58 MB, terwijl een nummer van vier minuten op 320 kbps onder de 10 MB blijft.

Wat je bij elke stap hoort, is vrij voorspelbaar. Op 128 kbps klinkt een stem natuurlijk en klinkt muziek prima op telefoonspeakers en oordopjes, maar bekkens, applaus en galm kunnen op goede koptelefoons een beetje ruisig worden. Op 192 kbps kunnen de meeste mensen in een blinde vergelijking de MP3 niet onderscheiden van de eigen audio van de video. Daarom is het de gebruikelijke standaard in de MP4 naar MP3-converter en in veel desktopapps. Op 320 kbps, de hoogste bitrate die de MP3-standaard toestaat, is het bestand ongeveer twee derde groter voor een verschil dat weinig luisteraars opmerken.

De regel die de meeste teleurstelling voorkomt: een hogere bitrate kan niet herstellen wat de video nooit had. Telefoonopnamen hebben meestal AAC van 96 tot 256 kbps, en schermopnamen of video's uit berichtenapps zijn vaak nog lager. Een bron van 96 kbps coderen op 320 kbps levert een bestand op dat drie keer zo groot is en precies klinkt als het origineel van 96 kbps, artefacten inbegrepen. Check bij twijfel de bitrate van de bron in een mediainfopaneel en kies de eerstvolgende stap erboven, niet de bovenste van de lijst.

De meeste mensen willen niet de hele video als audio. Ze willen één nummer uit een concertopname van twee uur, een antwoord van vijf minuten uit een webinar of een geluidseffect uit een game-opname. Het fragment knippen tijdens het extraheren is sneller en schoner dan alles extraheren en later bewerken, omdat je de delen die je niet nodig hebt nooit aanraakt. Open in de video naar audio-converter Geavanceerde instellingen en vul Beginnen bij en Eindigen bij in met seconden zoals 95 of met minuten en seconden zoals 1:35. Laat één veld leeg om het begin of het einde te behouden, en speel de video eerst af om de exacte tijden te noteren.

Twee gewoonten zorgen dat fragmenten afgewerkt klinken in plaats van afgehakt. Begin ongeveer een seconde vóór het eerste woord of de eerste noot, want knippen precies op een geluid halen vaak het begin eraf en klinken abrupt. En is de opname zacht, zoals telefoonvideo's van een college vanaf de achterste rij meestal zijn, vink dan Volume normaliseren aan. Dat brengt het volume op −16 LUFS, een gangbaar doel voor gesproken audio, zodat het fragment op een vergelijkbaar niveau speelt als je andere bestanden. Bevat de video een tweede taal of commentaar, dan kies je met Audiospoor welke de MP3 wordt.

Een MP3 uit een video komt meestal alleen met een bestandsnaam. Muziekspelers lezen titel, artiest, album en hoes uit ID3-tags in het bestand, en ID3v2 kan ook een hoesafbeelding insluiten. Klik op Windows met de rechtermuisknop op de MP3, open Eigenschappen en dan Details om een titel, artiest en album in te vullen. Voeg het op een Mac toe aan de Muziek-app, kies Informatie en plak de hoes in het tabblad Hoes. Gratis tag-editors zoals Mp3tag doen dat ook in bulk, handig als je een hele reeks lezingen of afleveringen tegelijk extraheert.

Elk platform heeft wel een manier om audio uit een video te halen, al maken er weinig direct een MP3 van. Op een Mac kan QuickTime Player alleen het geluid opslaan met Archief → Exporteer als → Alleen audio, maar het resultaat is een M4A, geen MP3. De Muziek-app kan er MP3 van maken als je Instellingen → Bestanden → Importinstellingen op MP3-encoder zet en Archief → Converteer → Maak MP3-versie kiest. Windows heeft hiervoor geen ingebouwde exporteur, dus de gangbare gratis route is VLC, waarvan het dialoogvenster Media → Converteren / Opslaan een profiel Audio - MP3 bevat. Audacity opent MP4-bestanden ook zodra de FFmpeg-bibliotheek is geïnstalleerd, en exporteert van daaruit MP3.

Telefoons zijn beperkter. Op een iPhone heeft de actie Media coderen van de Opdrachten-app een schakelaar Alleen audio, die een M4A van een video in je bibliotheek opslaat. Het werkt, maar de opdracht bouwen kost een paar minuten en de uitvoer is nog steeds geen MP3. Android heeft geen systeembrede tegenhanger, en veel audio-extractorapps in de Play Store staan vol reclame of vragen brede opslagrechten. Moet een fragment tekst worden in plaats van audio, dan gaat onze handleiding over audio naar tekst transcriberen verder waar deze ophoudt.

De browserroute is op elk apparaat hetzelfde: upload de video, kies de bitrate, druk op Extraheren naar MP3 en download het bestand. UltKit accepteert video's tot 95 MB per stuk, vereist geen app of account en verwijdert zowel de upload als de MP3 30 minuten na de verwerking van zijn servers. Lange opnamen boven 95 MB kun je meestal eerst verkleinen door de resolutie te verlagen, want de beeldkwaliteit doet er niet meer toe zodra je alleen het geluid wilt. De stappen hieronder vatten de snelste route per platform samen, van desktopapps tot een telefoonbrowser.

De meeste mislukte extracties komen door een van vier oorzaken, en de foutmelding noemt die zelden. De meest voorkomende is een video die simpelweg geen audiostream heeft: sommige schermopnametools leggen alleen het beeld vast tenzij je de microfoon of het systeemgeluid inschakelt, en sommige socialemedia-apps halen het geluid weg uit clips die zonder geluid zijn opgeslagen. De tweede is kopieerbeveiliging. Films en afleveringen die bij winkels zoals de iTunes Store zijn gekocht of gehuurd, en downloads in streamingapps, zijn met DRM versleuteld en geen gewone converter kan de audio erin lezen. Converteer alleen video's die je zelf hebt gemaakt of die je mag gebruiken, want het auteursrecht op het geluidsspoor geldt ongeacht het bestandsformaat.

De andere twee oorzaken gaan over timing in plaats van toegang. Schermopnamen en sommige telefoonopnamen gebruiken een variabele framerate, en een paar bevatten ook gaten of sprongen in hun tijdstempels. Daardoor kan de geëxtraheerde audio een of twee seconden korter uitvallen dan de video of gaan afwijken als je hem in een editor weer uitlijnt. Eerst de video opnieuw opslaan met een constante Framerate via de videoconverter lost beide meestal op. Tot slot wijst een bestand van een paar honderd kilobyte dat stil afspeelt vaak op het verkeerde Audiospoor, wat je makkelijk controleert door van elk spoor tien seconden te extraheren.