MOV naar MP4 converteren op iPhone, Mac, Windows en online

MOV is het QuickTime File Format dat Apple in 1991 introduceerde met QuickTime. Toen de MPEG-groep een bestandsformaat voor MPEG-4 nodig had, baseerde ze het ontwerp op QuickTime. Het resultaat werd ISO/IEC 14496-14, de MP4-standaard, gepubliceerd in 2003. Beide bestanden zijn opgebouwd uit dezelfde soort geneste blokken (Apple noemt ze atoms), met een header die de sporen beschrijft en een gegevensgedeelte met de gecomprimeerde frames. Die gedeelde afkomst is de reden dat veel spelers beide extensies openen, en dat een MP4 en een MOV van dezelfde opname vrijwel even groot kunnen zijn.

De container is echter alleen de doos. Of een telefoon, laptop of tv het beeld kan tonen, hangt af van de videocodec erin. Een MOV van een iPhone kan H.264 (ook AVC genoemd), HEVC (ook H.265 genoemd) of, op Pro-modellen, Apple ProRes bevatten. Een MP4 bevat meestal H.264 of HEVC, en de audio is in beide gevallen doorgaans AAC. Twee bestanden met dezelfde extensie .mov kunnen zich dus totaal anders gedragen: de een speelt overal af, de ander weigert te openen op een Windows-laptop. De extensie wijzigen is het makkelijke deel; de codec wijzigen lost het afspelen op, en bepaalt hoe lang de conversie duurt en of er kwaliteit verloren gaat.

Apple schakelde de iPhone-camera in 2017 met iOS 11 over op HEVC, vanaf de iPhone 7. Bij Instellingen > Camera > Formaten is de standaard Hoge efficiëntie, waarmee HEVC-video wordt opgenomen, en het alternatief is Meest compatibel, waarmee H.264 wordt opgenomen. HEVC slaat hetzelfde beeld op in ongeveer de helft van de ruimte, en daarom maakte Apple het de standaard: een telefoon loopt veel langzamer vol. Het camerascherm toont het verschil duidelijk; bij 4K en 30 fps staat een minuut Hoge efficiëntie op ongeveer 170 MB, tegen circa 350 MB bij Meest compatibel.

De prijs van die besparing komt terecht bij degene die de clip ontvangt. Windows 10 en 11 decoderen HEVC pas nadat u Microsofts HEVC-videoextensies uit de Microsoft Store hebt geïnstalleerd, een betaalde uitbreiding. Veel Android-telefoons ondersteunen HEVC-weergave, maar budgetmodellen, oudere smart-tv's, autoschermen en sommige bewerkingsapps niet. Browsers zijn afhankelijk van de grafische hardware en het besturingssysteem eronder, dus een clip die in Safari afspeelt kan in een andere browser op dezelfde computer een zwart beeld tonen. Sinds de iPhone 12 kunnen clips ook 10-bit HDR in Dolby Vision zijn, wat nog een laag toevoegt die oudere spelers niet aankunnen.

H.264 heeft geen van deze problemen. Het zit al ruim tien jaar in elke telefoon, browser, tv en bewerkingsprogramma, en decoderen kost op elk apparaat van sindsdien vrijwel niets. Daarom is een MP4 met H.264-video en AAC-audio het veilige doel om te delen. U levert wat opslagefficiëntie in, maar de ontvanger kan op afspelen drukken zonder iets te installeren. Bewerkt u op een Mac en deelt u alleen met andere Apple-apparaten, dan is HEVC prima en kunt u de conversie overslaan.

Geen van de onderstaande routes kost geld, en welke past hangt af van waar de clip staat en hoeveel clips u hebt. De goedkoopste oplossing is het probleem bij de bron voorkomen: met Meest compatibel op de iPhone is elke nieuwe clip H.264, en de Foto's-app kan hem in een breed leesbare vorm doorgeven. De iPhone heeft ook Instellingen > Foto's > Zet over naar Mac of pc; bij Automatisch worden foto's en video's die via USB worden gekopieerd omgezet naar een compatibel formaat, terwijl Originelen behouden de HEVC-bestanden ongewijzigd kopieert.

Voor clips die u al hebt, geeft een desktopapp de meeste controle en geen groottelimiet. HandBrake is gratis en open source op Windows, macOS en Linux; de standaardpreset Fast 1080p30 schrijft een MP4 met H.264-video en AAC-audio. VLC kan converteren via Media > Converteren / Opslaan. Voor snel eenmalig gebruik kunt u MOV in de browser naar MP4 converteren: bestanden tot 95 MB, maximaal 20 tegelijk, niets te installeren, en de bestanden worden 30 minuten na verwerking verwijderd.

Achter het woord converteren zitten twee heel verschillende bewerkingen. Een remux kopieert de gecomprimeerde video- en audiostreams uit de MOV en schrijft ze in een MP4-container zonder één frame aan te raken. Het is zelfs bij een lang bestand in seconden klaar, de kwaliteit is identiek omdat er niets wordt gedecodeerd, en de grootte blijft binnen enkele kilobytes van het origineel. Het addertje: een remux verandert de codec niet. Een HEVC-MOV die naar MP4 is geremuxt blijft HEVC, en werkt dus nog steeds niet op de Windows-laptop die hem eerder ook niet kon afspelen.

Bij opnieuw coderen wordt elk frame gedecodeerd en met een nieuwe codec opnieuw gecomprimeerd. Het is de enige manier om HEVC of ProRes om te zetten naar H.264, en het is wat HandBrake, VLC, QuickTime-export en de meeste online converters doen, waaronder de videoconverter op deze site. Opnieuw coderen verliest altijd een beetje detail, omdat de tweede encoder opnieuw informatie weggooit, maar bij verstandige instellingen is het verschil moeilijk te zien. Op de schaal Kwaliteit (CRF) van H.264-encoders is 23 de gebruikelijke standaard en wordt 18 vaak omschreven als visueel bijna verliesvrij.

Het opdrachtregelprogramma FFmpeg doet een remux met ffmpeg -i clip.mov -c copy clip.mp4, waarbij -c copy betekent dat de streams ongewijzigd worden gekopieerd. Gebruik dit wanneer de MOV H.264 of HEVC met AAC-audio bevat en u alleen de extensie .mp4 nodig hebt, bijvoorbeeld omdat een uploadformulier alleen MP4 toestaat. ProRes en ongecomprimeerde PCM-audio maken geen deel uit van de MP4-specificatie, dus die bestanden moeten opnieuw worden gecodeerd. Is de codec het probleem, codeer dan opnieuw; is alleen de extensie het probleem, remux dan.

Mensen zijn vaak verrast dat het geconverteerde bestand groter is dan het origineel. Dat is de HEVC-afweging omgekeerd: H.264 heeft meer bits nodig voor hetzelfde beeld, dus een clip die bij dezelfde resolutie en vergelijkbare kwaliteit opnieuw is gecodeerd, wordt doorgaans ongeveer 1,5 tot 2 keer zo groot als de HEVC-versie. Een ProRes-MOV gaat de andere kant op en krimpt enorm, want ProRes is een bewerkingscodec die bijna alle details behoudt en bij 4K meerdere gigabytes per minuut gebruikt. Een clip die al H.264 was, komt dicht bij de oorspronkelijke grootte uit, iets groter of kleiner afhankelijk van de instellingen.

Resolutie is de grootste hefboom als het resultaat klein moet blijven. Een 4K-telefoonclip die op een telefoon of laptop wordt bekeken, heeft zelden meer dan 1080p nodig, en terugschakelen naar 1080p haalt driekwart van de pixels weg, waardoor het H.264-bestand vaak kleiner wordt dan het 4K-HEVC-origineel. Resolutie op 1080p zetten en Kwaliteit (CRF) op 23 houden is een goede standaard om te delen. Moet het bestand binnen een vaste bijlagelimiet passen, dan staat de bitratereken in onze gids over video comprimeren voor Discord en e-mail.

Een videobestand bevat twee soorten datums. De datums van het bestandssysteem (gemaakt en gewijzigd) horen bij de kopie op uw schijf en veranderen telkens als het bestand wordt gekopieerd, gedownload of geconverteerd. De opnamedatum zit in het bestand zelf, in de metadata van de container, en iPhone-clips slaan daar ook de locatie op als locatietoegang voor Camera aanstaat. Fotobibliotheken zoals Apple Foto's en Google Foto's sorteren op de interne datum als ze die vinden en vallen terug op de bestandsdatum als dat niet zo is, en daarom springt een geconverteerde clip soms naar vandaag in uw tijdlijn.

Of de interne datum behouden blijft, hangt af van de tool. Een remux met FFmpeg behoudt standaard algemene metadata, en u kunt het expliciet maken met -map_metadata 0. Encoders verschillen: sommige schrijven de oorspronkelijke aanmaaktijd naar het nieuwe bestand, andere de tijd van de conversie, en weer andere laten het veld leeg. Apple-specifieke sleutels, zoals de locatie die de iPhone-camera opslaat, gaan het eerst verloren, omdat ze QuickTime-metadata-items gebruiken die niet elke MP4-schrijver meekopieert. Bewaar de originele MOV als master en beschouw de MP4 als een kopie om te delen.

De meeste mislukte conversies volgen enkele patronen, en elk heeft een specifieke oorzaak. Ontbrekend geluid betekent meestal dat de gekozen audiocodec voor de uitvoer niet door de speler wordt ondersteund, of dat de bron een ongebruikelijk spoor heeft, zoals ongecomprimeerde PCM van een schermopname of meerdere sporen van een camera. Groene of uitgesmeerde frames wijzen op een decodeerprobleem, vaak hardwareversnelling in de speler of een converter die moeite heeft met 10-bit HDR-HEVC. Verbleekte kleuren na conversie zijn de HDR-variant van hetzelfde probleem: de converter laat Dolby Vision- of HDR10-gegevens vallen en het resultaat wordt in standaardbereik getoond zonder goede tone mapping.

Rotatie wordt opgeslagen als vlag in de MOV-header en niet in de pixels, dus een tool die de vlag negeert levert een zijwaartse of ondersteboven video op; de clip in de Foto's-app draaien en opslaan vóór het converteren voorkomt het probleem. Schermopnames van een iPhone of van QuickTime op een Mac worden opgenomen met een variabele framerate, wat sommige editors en oudere spelers slecht verwerken, waardoor het geluid niet meer synchroon loopt. Een vaste framerate van 30 of 60 fps afdwingen met de optie Framerate lost dat op. Voor HEVC-beelden van drones of Android-telefoons gebruikt de pagina HEVC naar MP4 dezelfde instellingen.