Ατμόσφαιρες σε bar

Η κανονική ατμόσφαιρα καθορίστηκε το 1954 από τη Γενική Διάσκεψη Μέτρων και Σταθμών ως ακριβώς 101.325 πασκάλ, η μέση πίεση του αέρα στο επίπεδο της θάλασσας. Αυτό ισούται με 101,325 kPa, 14,696 psi και 760 mmHg. Το bar είναι μια πιο στρογγυλή μετρική μονάδα, ακριβώς 100.000 Pa, που εισήχθη ώστε η πίεση να εκφράζεται με καθαρές δυνάμεις του δέκα.

Το 1982 η IUPAC άλλαξε την πρότυπη πίεση για τη χημεία από 1 atm σε 1 bar, γι' αυτό τα παλαιότερα και τα νεότερα εγχειρίδια αναφέρουν ελαφρώς διαφορετικές πρότυπες συνθήκες. Οι όγκοι αερίων και οι σταθερές ισορροπίας στην πρότυπη πίεση διαφέρουν κατά περίπου 1,3% ανάμεσα στις δύο, κάτι που μετράει σε ακριβείς εργαστηριακές εργασίες και σχεδόν πουθενά αλλού.

Κάτω από το νερό, κάθε 10 μέτρα θαλασσινού νερού προσθέτουν περίπου 1 bar, ή 0,99 atm. Στα 30 m ένας δύτης αναπνέει αέρα περίπου 4 bar απόλυτης πίεσης, δηλαδή η ατμοσφαιρική πίεση της επιφάνειας συν τρία bar νερού, γι' αυτό ο αέρας καταναλώνεται εκεί τέσσερις φορές ταχύτερα από ό,τι στην επιφάνεια.

Καθώς ανεβαίνετε, η πίεση πέφτει. Οι καμπίνες των αεροσκαφών πιέζονται σε ισοδύναμο 6.000–8.000 ft, περίπου 0,75–0,8 atm, και η κορυφή του Έβερεστ βρίσκεται κοντά στα 0,33 atm. Οι ορειβάτες και οι πιλότοι συνήθως βλέπουν αυτές τις τιμές σε hPa ή ίντσες υδραργύρου· η μετατροπή σε bar ή atm τις κάνει ευκολότερες στη σύγκριση.

Τα ρολόγια χρησιμοποιούν τα atm και bar χαλαρά: ένα ρολόι με βαθμολογία 10 ATM ή 10 bar δοκιμάζεται σε πίεση στατικού νερού περίπου 100 m, κάτι που δεν σημαίνει ότι είναι ασφαλές για κατάδυση σε αυτό το βάθος. Για τιμές ελαστικών και συμπιεστών, τα bar σε psi και kPa σε psi είναι πιο πρακτικά.