Fahrenheit'tan Kelvin'e

Fahrenheit ile kelvin hem sıfır noktası hem de derece büyüklüğü bakımından farklıdır, bu yüzden dönüştürme iki adımdan oluşur. Bir Fahrenheit derecesi, bir kelvinin 5/9'u kadardır ve Fahrenheit sıfırı mutlak sıfırın 459,67 derece üzerindedir. En sade formül şudur: K = (°F + 459,67) × 5/9. Celsius üzerinden gidince de aynı sonuç çıkar: 98,6 °F, 37 °C eder; bu da 310,15 K'dir.

Kontrol için bazı referans noktaları: 0 °F, 255,37 K'dir; suyun donma noktası olan 32 °F, 273,15 K'dir; 70 °F'lik bir oda 294,26 K'dir; 212 °F'de kaynayan su ise 373,15 K'dir. −40 °F'de Fahrenheit ve Celsius ölçekleri birbirine eşitlenir; bu değer 233,15 K'dir.

ABD'deki öğrenciler ve mühendisler, gaz yasaları, ışınım ya da ısı makinesi verimi gibi mutlak sıcaklık gerektiren hesaplarda sıklıkla Fahrenheit verileriyle karşılaşır. Fizik ders kitapları ve çoğu bilimsel yazılım kelvin bekler; bu yüzden dönüştürme, ödevlerde ve laboratuvar raporlarında olağan bir adımdır.

Amerikan termodinamiğinin kendine ait bir mutlak ölçeği de vardır: İskoç mühendis William Rankine'in adını taşıyan Rankine. Mutlak sıfırdan başlayan, Fahrenheit büyüklüğünde derecelerle çalışır; yani °R = °F + 459,67. Rankine'i kelvine çevirmek için 5/9 ile çarpmak yeterlidir ve bu, yukarıdaki kısa formülün ta kendisidir. Eski buhar tabloları ve bazı havacılık çalışmaları hâlâ Rankine derecesini kullanır.

Sık yapılan hata, çıkarma yapmadan önce çarpmaktır. 212 × 5/9 − 32 + 273,15 işlemi 359 K verir ve yanlıştır; önce 32 derecelik farkı çıkarmalı, sonra ölçeklemeli, en son kelvine kaydırmalısınız. Bir başka hata da Celsius'ta durup sonucu K diye yazmaktır. Normal bir hava sıcaklığı için küçük bir sayı bulduysanız hâlâ Celsius'tasınız demektir.

Celsius değerleri için Celsius'tan kelvine, günlük hava durumu için Fahrenheit'ten Celsius'a sayfasını kullanın.