Jak zamienić MOV na MP4: iPhone, Mac, Windows i online

MOV to QuickTime File Format, który Apple wprowadził wraz z QuickTime w 1991 roku. Gdy grupa MPEG potrzebowała formatu pliku dla MPEG-4, oparła projekt na QuickTime, a efektem był ISO/IEC 14496-14, czyli standard MP4, opublikowany w 2003 roku. Oba pliki są zbudowane z tego samego rodzaju zagnieżdżonych bloków (Apple nazywa je atomami): nagłówka opisującego ścieżki i obszaru danych ze skompresowanymi klatkami. Dzięki temu pokrewieństwu wiele odtwarzaczy otwiera oba rozszerzenia, a MP4 i MOV z tego samego nagrania mogą mieć niemal ten sam rozmiar.

Kontener to jednak tylko pudełko. O tym, czy telefon, laptop lub telewizor wyświetli obraz, decyduje kodek wideo w środku. MOV z iPhone'a może zawierać H.264 (zwany też AVC), HEVC (czyli H.265) lub, w modelach Pro, Apple ProRes. MP4 zwykle zawiera H.264 lub HEVC, a dźwięk w obu jest najczęściej AAC. Dwa pliki z rozszerzeniem .mov mogą więc zachowywać się zupełnie inaczej: jeden odtworzy się wszędzie, drugi nie otworzy się na laptopie z Windows. Zmiana rozszerzenia to łatwa część; to zmiana kodeka naprawia odtwarzanie, decyduje też o czasie konwersji i o tym, czy jakość ucierpi.

Apple przełączyło aparat iPhone'a na HEVC wraz z iOS 11 w 2017 roku, w iPhonie 7 i nowszych. W Ustawienia > Aparat > Formaty domyślna jest opcja Wysoka wydajność, która nagrywa wideo HEVC, a alternatywą jest Największa zgodność, nagrywająca w H.264. HEVC zapisuje ten sam obraz w mniej więcej połowie miejsca, dlatego Apple uczyniło go domyślnym: telefon zapełnia się znacznie wolniej. Ekran ustawień aparatu pokazuje różnicę wyraźnie; w 4K przy 30 kl./s minuta nagrania Wysokiej wydajności to około 170 MB, a w trybie Największej zgodności około 350 MB.

Koszt tej oszczędności ponosi odbiorca nagrania. Windows 10 i 11 dekodują HEVC dopiero po zainstalowaniu Rozszerzeń wideo HEVC firmy Microsoft ze sklepu Microsoft Store, które są płatnym dodatkiem. Wiele telefonów z Androidem obsługuje HEVC, ale tanie modele, starsze telewizory Smart TV, ekrany w samochodach i niektóre programy do montażu już nie. Przeglądarki zależą od sprzętu graficznego i systemu, więc film, który działa w Safari, może pokazać czarny obraz w innej przeglądarce na tym samym komputerze. Od iPhone'a 12 nagrania mogą też być w 10-bitowym HDR Dolby Vision, co dokłada kolejną warstwę, z którą starsze odtwarzacze sobie nie radzą.

H.264 nie ma tych luk. Jest w każdym telefonie, przeglądarce, telewizorze i programie do montażu od ponad dekady, a dekodowanie go prawie nic nie kosztuje na żadnym urządzeniu z tego okresu. Dlatego bezpiecznym celem do udostępniania jest MP4 z wideo H.264 i dźwiękiem AAC. Tracisz trochę na efektywności zajmowanego miejsca, ale odbiorca może nacisnąć odtwarzanie bez instalowania czegokolwiek. Jeśli montujesz na Macu i dzielisz się tylko z urządzeniami Apple, HEVC jest w porządku i możesz pominąć konwersję.

Żadna z poniższych dróg nie kosztuje, a wybór zależy od tego, gdzie jest nagranie i ile ich masz. Najtańszy sposób to zatrzymać problem u źródła: gdy w iPhonie ustawisz Największa zgodność, każde nowe nagranie będzie w H.264, a aplikacja Zdjęcia przekaże je w powszechnie czytelnej postaci. iPhone ma też opcję Ustawienia > Zdjęcia > Przenoszenie na Maca lub komputer PC; przy Automatycznie zdjęcia i filmy kopiowane przez USB są konwertowane do zgodnego formatu, a Zachowaj oryginały kopiuje pliki HEVC bez zmian.

Dla nagrań, które już masz, aplikacja desktopowa daje największą kontrolę i brak limitu rozmiaru. HandBrake jest darmowy i otwartoźródłowy na Windows, macOS i Linuksa; jego domyślny preset Fast 1080p30 zapisuje MP4 z wideo H.264 i dźwiękiem AAC. VLC konwertuje przez Media > Convert / Save. Do szybkiej jednorazowej konwersji możesz przekonwertować MOV na MP4 w przeglądarce: akceptuje pliki do 95 MB, do 20 naraz, bez instalacji, a pliki są usuwane 30 minut po przetworzeniu.

Za słowem konwersja kryją się dwie bardzo różne operacje. Remux kopiuje skompresowane strumienie wideo i audio z MOV i zapisuje je w kontenerze MP4, nie dotykając żadnej klatki. Kończy się w kilka sekund nawet przy długim pliku, jakość jest identyczna, bo nic nie jest dekodowane, a rozmiar różni się od oryginału o kilka kilobajtów. Haczyk w tym, że remux nie zmienia kodeka. MOV z HEVC po remuksie do MP4 nadal jest HEVC, więc nadal nie zadziała na laptopie z Windows, który wcześniej go nie odtwarzał.

Ponowne kodowanie dekoduje każdą klatkę i kompresuje ją od nowa nowym kodekiem. To jedyny sposób, by zamienić HEVC lub ProRes na H.264, i tak działają HandBrake, VLC, eksport QuickTime i większość konwerterów online, w tym konwerter wideo na tej stronie. Ponowne kodowanie zawsze trochę zmniejsza szczegółowość, bo drugi koder znów odrzuca informacje, ale przy rozsądnych ustawieniach różnicę trudno zauważyć. W skali Jakość (CRF) używanej przez kodery H.264 domyślna wartość to zwykle 23, a 18 jest często opisywane jako wizualnie bliskie bezstratnemu.

Narzędzie wiersza poleceń FFmpeg wykonuje remux poleceniem ffmpeg -i clip.mov -c copy clip.mp4, gdzie -c copy oznacza kopiowanie strumieni bez zmian. Użyj go, gdy MOV zawiera H.264 lub HEVC z dźwiękiem AAC, a potrzebujesz tylko rozszerzenia .mp4, na przykład dlatego, że formularz przyjmuje wyłącznie MP4. ProRes i nieskompresowany dźwięk PCM nie należą do specyfikacji MP4, więc takie pliki wymagają ponownego kodowania. Jeśli problemem jest kodek, zakoduj ponownie; jeśli tylko rozszerzenie, zrób remux.

Wiele osób dziwi się, że przekonwertowany plik jest większy od oryginału. To odwrócony kompromis HEVC: H.264 potrzebuje więcej bitów na ten sam obraz, więc nagranie zakodowane ponownie w tej samej rozdzielczości i podobnej jakości zwykle rośnie do około 1,5–2 razy rozmiaru wersji HEVC. MOV z ProRes idzie w drugą stronę i drastycznie maleje, bo ProRes to kodek do montażu, który zachowuje prawie wszystkie szczegóły i zajmuje kilka gigabajtów na minutę w 4K. Nagranie, które już było w H.264, ma rozmiar zbliżony do oryginału, nieco większy lub mniejszy zależnie od ustawień.

Jeśli wynik ma pozostać mały, największą dźwignią jest rozdzielczość. Nagranie 4K oglądane na telefonie lub laptopie rzadko potrzebuje więcej niż 1080p, a zejście do 1080p usuwa trzy czwarte pikseli, więc plik H.264 często jest mniejszy niż oryginał 4K HEVC. Ustawienie Rozdzielczość na 1080p i zostawienie Jakość (CRF) na 23 to rozsądne ustawienie do udostępniania. Jeśli plik musi zmieścić się w stałym limicie załącznika, rachunek bitrate'u opisujemy w poradniku o kompresji wideo na Discord i e-mail.

Plik wideo niesie dwa rodzaje dat. Daty systemu plików (utworzenia i modyfikacji) dotyczą kopii na dysku i zmieniają się przy kopiowaniu, pobieraniu lub konwersji. Data nagrania jest wewnątrz pliku, w metadanych kontenera, a nagrania z iPhone'a zapisują tam także lokalizację, jeśli Aparat ma dostęp do lokalizacji. Biblioteki zdjęć, takie jak Zdjęcia Apple i Zdjęcia Google, sortują według daty wewnętrznej, jeśli ją znajdą, a w przeciwnym razie według daty pliku, dlatego przekonwertowane nagranie bywa przeskakuje na dziś na osi czasu.

To, czy data wewnętrzna przetrwa, zależy od narzędzia. Remux w FFmpeg domyślnie zachowuje metadane ogólne, a możesz to wskazać jawnie przez -map_metadata 0. Programy kodujące różnią się: jedne zapisują w nowym pliku oryginalny czas utworzenia, inne czas konwersji, a niektóre zostawiają pole puste. Klucze specyficzne dla Apple, jak lokalizacja zapisana przez aparat iPhone'a, najłatwiej zgubić, bo używają wpisów metadanych QuickTime, których nie każdy zapis MP4 kopiuje. Zachowaj oryginalny MOV jako wzorzec, a MP4 traktuj jako kopię do udostępniania.

Większość nieudanych konwersji wpada w kilka wzorców, a każdy ma konkretną przyczynę. Brak dźwięku zwykle oznacza, że kodek audio wybrany dla wyniku nie jest obsługiwany przez odtwarzacz albo źródło ma nietypową ścieżkę, na przykład nieskompresowany PCM z programu do nagrywania ekranu lub kilka ścieżek z aparatu. Zielone lub rozmazane klatki wskazują na problem z dekodowaniem, często z akceleracją sprzętową w odtwarzaczu albo z konwerterem, który nie radzi sobie z 10-bitowym HDR HEVC. Wyblakłe kolory po konwersji to wersja tego samego problemu dla HDR: konwerter pomija dane Dolby Vision lub HDR10 i wynik wyświetla się w zwykłym zakresie bez właściwego mapowania tonów.

Obrót jest zapisany jako flaga w nagłówku MOV, a nie w pikselach, więc narzędzie ignorujące flagę zwróci wideo bokiem lub do góry nogami; obrócenie nagrania w aplikacji Zdjęcia i zapisanie go przed konwersją rozwiązuje problem. Nagrania ekranu z iPhone'a lub z QuickTime na Macu mają zmienną liczbę klatek na sekundę, z którą niektóre edytory i starsze odtwarzacze radzą sobie źle, przez co dźwięk rozjeżdża się z obrazem. Wymuszenie stałej wartości opcją Liczba klatek na sekundę, 30 lub 60, to naprawia. Dla materiału HEVC z dronów lub telefonów z Androidem strona HEVC do MP4 używa tych samych ustawień.