JPG naar EPS converteren

Adobe publiceerde in 1992 versie 3.0 van de Encapsulated PostScript-specificatie, en twee decennia lang was EPS de manier waarop afbeeldingen tussen programma's werden uitgewisseld: illustratieprogramma's, opmaaksoftware, belichters en TeX. De klassieke LaTeX-route, latex gevolgd door dvips, accepteert voor \includegraphics nog steeds alleen EPS. Scriptiesjablonen, stijlbestanden van tijdschriften en opdrachtbonnen van drukkerijen uit die tijd vragen vaak met name om EPS-figuren.

De JPG zelf is prima voor die toepassingen, hij zit alleen in de verkeerde envelop. Bij het converteren komt de foto in een EPS met een bounding box, zodat elk programma dat EPS leest hem op het bedoelde formaat plaatst.

De meest voorkomende misvatting is dat EPS een afbeelding op elk formaat scherp maakt. EPS is een container die vectorpaden kan bevatten, maar een JPG heeft alleen pixels, dus meer kan de EPS niet bevatten. Op 300 DPI wordt hij scherp afgedrukt op de formaten uit de tabel hierboven; opgerekt tot een poster wordt hij precies zo wazig als de JPG.

Als de JPG een logo, diagram of handtekening is in plaats van een foto, levert vectoriseren echte vectorvormen op. PNG naar SVG converteren legt uit wanneer dat werkt, en hetzelfde advies geldt voor JPG-bronnen met strakke randen.

Twee instellingen bepalen of de EPS zich in druk goed gedraagt. DPI-tag bepaalt het fysieke formaat: bij 300 wordt een JPG van 2100 px breed een figuur van 7 inch. Kleurruimte op Origineel behouden laat een CMYK-JPG ongewijzigd door; een gewone camera-JPG blijft RGB.

Of RGB acceptabel is, hangt af van de drukker. Digitale persen en de meeste online drukservices converteren RGB zelf; offsetdrukkers met strikte prepress-regels vragen mogelijk om CMYK. Vraag het één keer na, en is CMYK vereist, converteer dan in een editor met het profiel dat u krijgt voordat u de EPS maakt.