Fahrenheit naar Kelvin

Fahrenheit en kelvin verschillen zowel in nulpunt als in graadgrootte, dus de omrekening bestaat uit twee stappen. Een graad Fahrenheit is 5/9 van een kelvin, en het nulpunt van Fahrenheit ligt 459,67 graden boven het absolute nulpunt. De eenvoudigste formule is daarom K = (°F + 459,67) × 5/9. Via Celsius krijgt u hetzelfde antwoord: 98,6 °F is 37 °C, en dat is 310,15 K.

Enkele referentiepunten om mee te controleren: 0 °F is 255,37 K, het vriespunt van water bij 32 °F is 273,15 K, een kamer van 70 °F is 294,26 K en kokend water bij 212 °F is 373,15 K. Bij −40 °F vallen de schalen van Fahrenheit en Celsius samen, en dat is 233,15 K.

Studenten en ingenieurs in de VS hebben vaak gegevens in Fahrenheit en formules die een absolute temperatuur vereisen, zoals gaswetten, straling of het rendement van warmtemotoren. Natuurkundeboeken en de meeste wetenschappelijke software verwachten kelvin, dus deze omrekening hoort bij huiswerk en labverslagen.

De Amerikaanse thermodynamica kent ook een eigen absolute schaal, de Rankine, genoemd naar de Schotse ingenieur William Rankine. Die gebruikt graden ter grootte van Fahrenheit, beginnend bij het absolute nulpunt, dus °R = °F + 459,67. Rankine omrekenen naar kelvin is dan gewoon vermenigvuldigen met 5/9, en dat is precies de snelle formule hierboven. Oudere stoomtabellen en sommig ruimtevaartwerk gebruiken nog graden Rankine.

De gebruikelijke fout is vermenigvuldigen vóór het aftrekken. 212 × 5/9 − 32 + 273,15 geeft 359 K, en dat is fout; u moet eerst de verschuiving van 32 graden verwijderen, dan schalen en daarna naar kelvin verschuiven. Een andere vergissing is stoppen bij Celsius en het resultaat K noemen. Is uw antwoord een klein getal voor een gewone weertemperatuur, dan zit u nog in Celsius.

Voor Celsius-waarden gebruikt u Celsius naar kelvin, en voor het dagelijkse weer Fahrenheit naar Celsius.