Φωτογραφία διαβατηρίου ανά χώρα: διαστάσεις, κεφάλι, φόντο

Οι φωτογραφίες διαβατηρίου μοιάζουν σε όλο τον κόσμο, επειδή σχεδόν κάθε χώρα έκδοσης ακολουθεί το ίδιο έγγραφο: το ICAO Doc 9303, την προδιαγραφή για τα ταξιδιωτικά έγγραφα μηχανικής ανάγνωσης που δημοσιεύει ο Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας, οργανισμός του ΟΗΕ με έδρα το Μόντρεαλ. Ορίζει πώς πρέπει να είναι ένα πορτρέτο, ώστε οι πύλες των συνόρων και τα συστήματα αναγνώρισης προσώπου να ταιριάζουν το πρόσωπό σας με το τσιπ του διαβατηρίου. Οι εθνικοί κανόνες είναι ως επί το πλείστον τοπικές μεταφράσεις αυτού του κειμένου, με προσθήκη διαστάσεων, ύψους κεφαλιού και χρώματος φόντου. Γι' αυτό μια φωτογραφία που γίνεται δεκτή σε μια χώρα συνήθως απορρίπτεται σε άλλη μόνο λόγω γεωμετρίας ή χρώματος, σχεδόν ποτέ λόγω στάσης.

Το κοινό μέρος είναι σύντομο. Κοιτάξτε ίσια την κάμερα, με το κεφάλι ούτε γερμένο ούτε στραμμένο. Κρατήστε τα μάτια ανοιχτά και ορατά, το στόμα κλειστό και την έκφραση ουδέτερη. Ο φωτισμός πρέπει να είναι ομοιόμορφος, χωρίς σκιές στο πρόσωπο ή πίσω από το κεφάλι, χωρίς κόκκινα μάτια και χωρίς αντανάκλαση του φλας στο δέρμα ή στους φακούς. Η φωτογραφία πρέπει να είναι έγχρωμη, καθαρή και πρόσφατη και να σας δείχνει όπως είστε σήμερα· ένα φίλτρο ομορφιάς, το λείανση του δέρματος ή μια αλλαγή φόντου που αλλοιώνει το περίγραμμα των μαλλιών θεωρείται επεξεργασία. Τίποτα άλλο δεν πρέπει να υπάρχει στο κάδρο.

Η πρόσφατη λήψη είναι ο μοναδικός καθολικός κανόνας με διαφορετικούς αριθμούς. Οι ΗΠΑ, η Αυστραλία και οι περισσότερες χώρες της ΕΕ ζητούν φωτογραφία των τελευταίων έξι μηνών, ενώ η υπηρεσία διαβατηρίων του Ηνωμένου Βασιλείου ζητά φωτογραφία του τελευταίου μήνα. Αν η εμφάνισή σας έχει αλλάξει πολύ από τότε, βγάλτε νέα φωτογραφία ούτως ή άλλως.

Ο παρακάτω πίνακας παραθέτει το δημοσιευμένο μέγεθος εκτύπωσης και το φόντο για τα διαβατήρια που αναζητούνται περισσότερο. Δύο χώρες συνδέονται με την επίσημη σελίδα φωτογραφιών τους· για τις υπόλοιπες, ελέγξτε την υπηρεσία διαβατηρίων ή το προξενείο πριν εκτυπώσετε. Το μέγιστο μέγεθος σε KB εμφανίζεται μόνο όπου η ψηφιακή υποβολή έχει δημοσιευμένο εύρος μεγέθους αρχείου. Οι εκτυπώσεις δεν έχουν όριο μεγέθους αρχείου, έχουν όμως κανόνα για το χαρτί και την ποιότητα.

Το ύψος κεφαλιού είναι το νούμερο που οι σπιτικές φωτογραφίες συχνότερα αστοχούν και μετριέται από το κάτω μέρος του πηγουνιού ως την κορυφή των μαλλιών, όχι ως το μέτωπο. Σε φωτογραφία 35 × 45 mm το συνηθισμένο εύρος είναι 32–36 mm, δηλαδή το κεφάλι καταλαμβάνει περίπου 70–80% του ύψους. Το εύρος των ΗΠΑ, 1 ως 1 3/8 in σε φωτογραφία 2 × 2 in, είναι αναλογικά μικρότερο· γι' αυτό μια φωτογραφία ΕΕ φαίνεται υπερβολικά σφιχτή για αίτηση στις ΗΠΑ και μια φωτογραφία ΗΠΑ φαίνεται υπερβολικά χαλαρή για το Ηνωμένο Βασίλειο.

Η Ινδία είναι η περίπτωση που μπερδεύει τους περισσότερους, επειδή κυκλοφορούν τρία μεγέθη. Η ίδια η αίτηση διαβατηρίου χρησιμοποιεί 35 × 45 mm σε λευκό φόντο, που εμφανίζεται ως 4,5 × 3,5 cm στις σαρωμένες φόρμες, ενώ οι Ινδοί πολίτες που κάνουν αίτηση για βίζα ΗΠΑ χρειάζονται τη μορφή 2 × 2 in των ΗΠΑ. Αν μετατρέπετε αυτά τα μεγέθη σε pixel για μεταφόρτωση, ο οδηγός φωτογραφία διαβατηρίου σε cm, ίντσες και pixel έχει πίνακες μετατροπής.

Κάθε χώρα θέλει απλό, ομοιόμορφα φωτισμένο φόντο χωρίς σκιές, υφή ή αντικείμενα, αλλά το χρώμα δεν είναι καθολικό. Οι ΗΠΑ δέχονται λευκό ή υπόλευκο, οπότε ένας ελαφρώς κρεμ τοίχος περνά. Η Κίνα ζητά λευκό και τείνει να απορρίπτει οτιδήποτε έχει ορατή απόχρωση. Η Ινδία θέλει λευκό. Το Ηνωμένο Βασίλειο ζητά απλό κρεμ ή ανοιχτό γκρι, επιλογή που κρατά ορατό το περίγραμμα του χλωμού δέρματος και των ξανθών μαλλιών, το οποίο ένα πολύ έντονο λευκό θα έσβηνε. Ο Καναδάς δέχεται λευκό ή ανοιχτό χρώμα και η Αυστραλία λευκό ή ανοιχτό γκρι. Αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ αυτών και η Γερμανία, προτιμούν από παλιά ένα ουδέτερο ανοιχτό γκρι, ενώ ορισμένοι παλαιότεροι εθνικοί κανόνες, όπως και αρκετές υπηρεσίες βίζας, ζητούσαν ανοιχτό μπλε.

Η πρακτική λύση είναι να ελέγξετε το συγκεκριμένο έγγραφο για το οποίο κάνετε αίτηση και να διαλέξετε φόντο που βρίσκεται με ασφάλεια μέσα στον κανόνα του. Στο εργαλείο φωτογραφίας διαβατηρίου η επιλογή Φόντο αντικαθιστά ό,τι υπήρχε πίσω σας με λευκό, ανοιχτό γκρι ή μπλε, ή κρατά το πρωτότυπο, και η επιλογή εγγράφου στο Χώρα και έγγραφο ορίζει το συνήθες χρώμα για αυτό. Το ανοιχτό γκρι είναι η ασφαλέστερη μοναδική επιλογή για το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία και το μεγαλύτερο μέρος της ΕΕ· το λευκό είναι η ασφαλής επιλογή για τις ΗΠΑ, την Κίνα και την Ινδία. Το μπλε είναι πλέον κυρίως απαίτηση υπηρεσιών βίζας και σπάνια κανόνας διαβατηρίου.

Τα γυαλιά είναι ο κανόνας που διαφέρει περισσότερο από χώρα σε χώρα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έπαψαν να δέχονται γυαλιά στις φωτογραφίες διαβατηρίου την 1η Νοεμβρίου 2016· μπορείτε να τα φορέσετε μόνο με υπογεγραμμένη ιατρική δήλωση που εξηγεί γιατί δεν μπορούν να αφαιρεθούν. Η σελίδα προδιαγραφές φωτογραφίας διαβατηρίου ΗΠΑ έχει τον πλήρη κατάλογο για τις ΗΠΑ. Το Ηνωμένο Βασίλειο ζητά να βγάλετε τα γυαλιά αν μπορείτε, και αν όχι, τα μάτια σας πρέπει να φαίνονται πλήρως, χωρίς αντανάκλαση και χωρίς φακούς με απόχρωση. Ο Καναδάς, η Γερμανία και πολλές άλλες χώρες δέχονται ακόμη τα καθημερινά γυαλιά οράσεως με την ίδια προϋπόθεση: διάφανοι φακοί, καμία αντανάκλαση στα μάτια και σκελετός που δεν περνά πάνω από τα μάτια. Τα γυαλιά ηλίου και οι φακοί με απόχρωση απορρίπτονται παντού, εκτός αν υπάρχει ιατρικός λόγος.

Τα καλύμματα κεφαλής που φορούνται για θρησκευτικούς ή ιατρικούς λόγους γίνονται δεκτά σχεδόν σε κάθε χώρα, αρκεί να φαίνεται ολόκληρο το πρόσωπο από το κάτω μέρος του πηγουνιού ως την κορυφή του μετώπου, με ορατές και τις δύο άκρες του προσώπου και χωρίς σκιά πάνω του. Οι ΗΠΑ ζητούν υπογεγραμμένη δήλωση που επιβεβαιώνει ότι το κάλυμμα είναι θρησκευτική ενδυμασία που φοριέται καθημερινά δημόσια, ή δήλωση γιατρού για ιατρικό κάλυμμα. Τα καπέλα, οι κουκούλες, τα ακουστικά και τα ακουστικά-ωτοασπίδες απορρίπτονται.

Οι κανόνες έκφρασης είναι πιο ομοιόμορφοι από όσο περιμένει κανείς. Σχεδόν κάθε χώρα ζητά ουδέτερη έκφραση με κλειστό στόμα, επειδή ένα πλατύ χαμόγελο αλλάζει τις αποστάσεις στις οποίες βασίζεται το λογισμικό αναγνώρισης προσώπου. Οι ΗΠΑ είναι η κύρια εξαίρεση: οι κανόνες τους δέχονται φυσικό χαμόγελο, αρκεί να μένουν ανοιχτά και τα δύο μάτια. Αν δεν είστε σίγουροι, κρατήστε χαλαρό πρόσωπο με κλειστό στόμα, που περνά παντού. Όσο για τα ρούχα, αποφύγετε στολές και οτιδήποτε έχει το ίδιο χρώμα με το φόντο· ο οδηγός τι να φορέσετε για φωτογραφία διαβατηρίου καλύπτει χρώματα και ντεκολτέ.

Κάθε χώρα απαιτεί ξεχωριστή φωτογραφία διαβατηρίου για το μωρό, ακόμη και για νεογέννητο, και σχεδόν κάθε χώρα χαλαρώνει τους κανόνες στάσης γι' αυτά. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ένα παιδί κάτω του ενός έτους δεν χρειάζεται να έχει τα μάτια ανοιχτά και ένα παιδί κάτω των έξι δεν χρειάζεται να κοιτάζει ίσια την κάμερα ούτε να έχει ουδέτερη έκφραση. Οι ΗΠΑ ζητούν το παιδί να είναι το μόνο πρόσωπο στη φωτογραφία, με ανοιχτά μάτια και χωρίς χέρι ή πιπίλα στο κάδρο. Αυτό που δεν χαλαρώνει είναι το φόντο και το μέγεθος του κεφαλιού: δεν πρέπει να φαίνονται χέρια, παιχνίδια, πιπίλες ή ώμος γονέα και το κεφάλι πρέπει να βρίσκεται μέσα στο εύρος της χώρας.

Η πιο εύκολη μέθοδος είναι να ξαπλώσετε το μωρό ανάσκελα σε απλό λευκό ή ανοιχτό γκρι σεντόνι και να το φωτογραφίσετε κατευθείαν από πάνω, με φως ημέρας από παράθυρο και όχι με φλας. Το εργαλείο φωτογραφία διαβατηρίου μωρού κάνει περικοπή στο εύρος κεφαλιού μωρού για το έγγραφο που επιλέγετε, κάτι πιο εύκολο από το να μετράτε με το χέρι ένα μικροσκοπικό πρόσωπο.

Όλο και περισσότερες αιτήσεις γίνονται online, και μια ψηφιακή φωτογραφία έχει δικούς της κανόνες επιπλέον των οπτικών: διαστάσεις σε pixel, μορφή αρχείου και συχνά ένα εύρος μεγέθους αρχείου. Οι ψηφιακές προδιαγραφές του Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ, που ισχύουν για online φόρμες όπως η αίτηση βίζας DS-160 και το DV Lottery, ορίζουν τετράγωνο JPEG από 600 × 600 έως 1200 × 1200 px, έως 240 KB. Η online υπηρεσία διαβατηρίων του Ηνωμένου Βασιλείου ζητά τουλάχιστον 600 × 750 px. Η online φόρμα βίζας της Κίνας απαιτεί 354 × 472 px ή μεγαλύτερη, με μέγεθος αρχείου 40–120 KB. Αυτοί οι έλεγχοι είναι αυτόματοι, οπότε μια φωτογραφία που γίνεται δεκτή στο γκισέ μπορεί να απορριφθεί κατά το ανέβασμα.

Οι έντυπες φωτογραφίες ακολουθούν τους ίδιους οπτικούς κανόνες και επιπλέον φυσικούς. Πρέπει να τυπώνονται σε φωτογραφικό χαρτί, όχι να κόβονται από απλό χαρτί, χωρίς τσαλακώματα, γραμμές μελανιού ή περιθώρια, και στις ακριβείς εξωτερικές διαστάσεις· ένα φωτογραφείο ή μια εκτύπωση 4 × 6 in ενός φύλλου φωτογραφιών στο σπίτι συνήθως το πετυχαίνει. Ο Καναδάς ζητά ακόμη δύο πανομοιότυπες εκτυπώσεις από επαγγελματία φωτογράφο, με το όνομα, τη διεύθυνση του στούντιο και την ημερομηνία στο πίσω μέρος. Η Γερμανία προχώρησε περισσότερο: από την 1η Μαΐου 2025 οι υπηρεσίες διαβατηρίων και ταυτοτήτων δέχονται μόνο ψηφιακές φωτογραφίες που στέλνει πιστοποιημένος φωτογράφος ή που τραβιούνται στο τερματικό της υπηρεσίας, όχι έντυπες.

Αν η αίτησή σας γίνεται online, φτιάξτε πρώτα το ψηφιακό αρχείο και τυπώστε αργότερα μόνο αν χρειάζεται. Επιλέξτε το έγγραφο στο πεδίο Χώρα και έγγραφο στο εργαλείο φωτογραφίας διαβατηρίου και ενεργοποιήστε το Όριο μεγέθους αρχείου όταν μια πύλη ορίζει μέγιστο σε KB. Γίνονται δεκτά αρχεία έως 95 MB, δεν χρειάζεται εγκατάσταση και η φωτογραφία διαγράφεται από τον διακομιστή 30 λεπτά μετά την επεξεργασία.

Οι υπάλληλοι απορρίπτουν φωτογραφίες για μια σύντομη λίστα λόγων, που είναι ίδιοι στις περισσότερες χώρες. Οι σκιές έρχονται πρώτες: στο πρόσωπο από φωτισμό από πάνω ή στον τοίχο πίσω από το κεφάλι από το φλας. Ακολουθεί το λάθος μέγεθος κεφαλιού, σχεδόν πάντα επειδή η φωτογραφία κόπηκε με το μάτι αντί να μετρηθεί. Μετά έρχονται η αντανάκλαση στα γυαλιά, η παλιά φωτογραφία, η χαμηλή ανάλυση και οτιδήποτε φαίνεται επεξεργασμένο.

Τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα διορθώνονται στο σπίτι με δεύτερη προσπάθεια. Η παρακάτω λίστα αντιστοιχίζει κάθε απόρριψη με το τι να αλλάξετε, περίπου με σειρά συχνότητας. Ο φωτισμός δεν διορθώνεται εκ των υστέρων, οπότε αν η αρχική φωτογραφία έχει σκιά στο πρόσωπο, τραβήξτε νέα αντί να προσπαθήσετε να την φωτίσετε· το φώτισμα μιας σκιάς συνήθως θεωρείται επεξεργασία.